کمی صبر کنید

به نام خدا

خبرگزاری روبش

پرسه در حوالی فرهنگ

روبش را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید.

۳ مطلب با موضوع «تئاتر» ثبت شده است

جشنواره تئاتر فجر | نمایش «یه کاست لته / روی c»

جشنواره تئاتر فجر | نمایش «یه کاست لته / روی c»

سه شنبه, ۵ اسفند ۱۳۹۹

جشنواره تئاتر فجر | نمایش «یه کاست لته / روی c»
نویسنده: هادی زرقانی
کارگردان: محمد اکبری
جامعه‌ی بی‌مرد
نمایش یک کاسه لته/ روی c، به نویسندگی هادی زرقانی و کارگردانی محمد اکبری در بخشِ مسابقه تئاتر فجر به اجرا درآمد.
دخترکی به همراهِ مادرش که کورمردی دارد، لباس‌های مردانه را می‌شویند و دختر، برای فردی بنام «جابر» لباس می‌شوید. پسری مطرب‌پیشه، درعین حال حقیر و طماع، گماشته‌ی جابر است و از هیچ‌کاری در راستای منافع خود فروگذار نیست، از تملق گرفته و نئشه کردنِ جابر تا پادویی برای دختر جابر.
او می‌خواهد دخترک را به بالینِ جابر بکشاند تا از این وصل، پولی به جیب بزند.
نمایش معرفی جامعه‌ایست که در آن، زنان بار اقتصادی را با هزار زحمت و شستنِ لباسِ زیر مردانه بر عهده دارند.
زنانی که حتی برای مستقل کردنِ مرد مورد علاقه‌شان، حاضرند پول‌هایشان را در اختیارِ مردان به ظاهر مرد بگذارند تا پادو دیگران نباشند.
این جامعه دو نمونه مرد دارد؛ نمونه‌ی اول؛ امثالِ جابر که پول درمی‌آورند اما پولِ حرام و به دنبال عیاشی به هر قیمتی هستند و نمونه دوم؛ امثالِ پسرک که پادویی برایشان غنیمت است و تلاشی برای استقلال نمی‌کنند و اوجِ آمال‌شان، مانندِ جابر شدن است.
این جامعه، در گذشته پهلوان و مَرد داشته که مُرده است. همانگونه که دختر بیان می‌کند جامعه با مرگِ پدرش بی‌پهلوان شده و ناامن است و حال مادر  کورمردی گرفته، چون مَردی در جامعه نمی‌بیند.
در این نمایش نمادین، جامعه‌ای روایت شده که در آن حکومت درخدمتِ قدرتمندانِ مستکبر است که حاضر است همه چیز را قربانی کند! حال آنکه در گذشته، حکومتی پهلوان هرچند فقیر، زنِ نمادین را حفظ می‌کرده و با رفتنش حکومت طماع، تنها به فکر منافع خویش است! و همه چیز از دست رفته است.
این نمایش اولین اجرایی نیست که در جشنواره تئاتر فجر زنان را سیاه بخت و فلاکت زده و مردان را ظالم و بی‌قید نمایش می‌دهد، همچنین در ذیل نمایش‌هایی است که به صورت نمادین و انتقادی جامعه کنونی را به چالش می‌کشد.
روبش را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید
@irwipe

ادامه مطلب...
تئاتر فجر | نمایش "سگدو"

تئاتر فجر | نمایش "سگدو"

شنبه, ۲۵ بهمن ۱۳۹۹

سی‌ونهمین جشنواره تئاتر فجر تئاتر فجر | نمایش "سگدو"
نویسنده و کارگردان : عباس غفاری


نمایش "سگدو" به کارگردانی عباس غفاری در بخش مسابقه تئاتر صحنه‌ای به اجرا درآمد و تندیس سی‌ونهمین جشنواره تئاتر فجر، دیپلم افتخار و جایزه نمایش‌نامه‌نویسی، دو جایزه بازیگری و طراحی گریم به آن تعلق گرفت.
سگدو داستان دختر جوان فیلم‌سازی است که هرچه سگدو می‌زند و تلاش می‌کند به خواسته‌اش نمی‌رسد، سرگردان و بی‌هدف تلاش می‌کند اما به جایی نمی‌رسد، در نتیجه تصمیم به مهاجرت می‌گیرد.
نورپردازی صحنه اندک و نمایش در فضایی تاریک اجرا می‌شود و زندگی مبهم و بی‌هویت دختر را به رخ می‌کشد. دختر برای رهایی از مشکلات جامعه‌ و محیط زندگی‌اش به فرانسه مهاجرت می‌کند؛ اما در آن‌جا هم هنوز مشکلات ایران رهایش نمی‌کند.
وجه پررنگ نمایش، ترس و توهماتی‌ست که به پلیس و نیروهای امنیتی نسبت داده شده و دختر مدام خود را تحت کنترل این نیروها تصور می‌کند!!
صحنه‌آرایی این نمایش، بسیار ساده و جزء اصلی آن یک تخت‌خواب است که در وسط اتاق قرار دارد؛ دختر یا روی آن خواب است یا زمان بیداری، نظاره‌گر توهمات حاصل از اتفاقات زندگی‌اش در ایران است. لباس خوابی در اتاق خوابش جلب توجه می‌کند و چندین بار در طول اجرا به آن اشاره می‌شود، اما او مالکیت آن را انکار و سعی می‌کند اتهام ارتباط داشتن با هر مردی را انکار کند؛ در کابوس‌هایش همه به او سوءظن دارند و انگ رابطه داشتن را به او می‌زنند ولی دختر رد می‌کند! این درحالی‌ست که مردی زن‌نما باوجود امتناع دختر، روی تخت او می‌خوابد ولی دخترِ اسیر توهم، او را مادر خود می‌بیند، درحالی‌که او واقعا مرد است!
آیا در جامعه ایرانی موضوع تجاوز به زنان در این حد همه‌گیر و امنیت جنسی آنان اینقدر مخدوش است؟!
تنها چاره دختر برای رهایی از توهمات و کابوس‌ها، رفع تلخی‌‌ها و مشکلاتش، حذف ملیت ایرانی و اخذ هویت و ملیتی فرانسوی است. او با تغییر پوشش و مدرن شدن، از دوگانگی شخصیتی در افکار، ظاهر و محدودیت‌های ملیت ایرانی رهایی می‌یابد و زندگی جدیدی را شروع می‌کند.
و در انتها مضمون نمایش سگدو با اشاره مکرر به اتاق خواب، تخت‌خواب، لباس خواب، رابطه جنسی، تشویش خاطر به علت تحت کنترل پلیس و نیروهای امنیتی بودن و تلاش برای فرار از هویت و ملیت ایرانی، شکل می‌گیرد.
اینکه نمایشنامه‌ای با این حد سیاه‌نمایی از اوضاع ایران و تخریب‌ هویت ملی، برگزیده جشنواره تئاتر فجر انقلاب اسلامی ایران شود، ناسپاسی و وقاحت بیش‌ازحد است که به روال معمول جشنواره‌‌ها تبدیل شده است.
در کدام کشور دنیا ماحصل بزرگترین رویداد فرهنگی آن کشور برضد آن کشور عمل می‌کند و درواقع مهر تائیدی بر محکومیت نظام حاکم و همراستا با سیاست‌های دشمن می‌شود؟!! و مضاف بر آن، مورد تشویق و تحسین هم واقع می‌شود؟!!
روبش را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید
@irwipe

ادامه مطلب...
«باید مقاله نوشت و حرف زد و کار کرد تا ازدواج سفید جا بیفتد»

«باید مقاله نوشت و حرف زد و کار کرد تا ازدواج سفید جا بیفتد»

دوشنبه, ۲۰ بهمن ۱۳۹۹

سی‌ونهمین جشنواره تئاتر فجر تئاتر فجر | نمایش "ناخوانده"
نویسنده و کارگردان : افشین محمودی

«باید مقاله نوشت و حرف زد و کار کرد تا ازدواج سفید جا بیفتد»

ناخوانده″ قصه مادری است که برای سر زدن به دختر دانشجویش از شهرستان به تهران آمده تا بتواند او را همراه کند و از تهران بِبرَد. دختر با هم‌خانه‌اش زندگی می‌کند و حالا باید وسایل پسری که با او زندگی می‌کند را از دید مادر پنهان کند.

ناخوانده از هر فرصتی استفاده می‌کند که سنت_مدرنیته را مستقیم و غیرمستقیم به رخ مخاطب بکشد، گاه با مزمت افکار مادر، گاه با گفتگوی آشکار در این باب؛ آن‌هم در حد انزجار...
خانواده‌ای که در «ناخوانده» معرفی می‌شود از هم گسیخته است چرا که سنت، دیدگاهِ حاکم بر تعاملات آن بوده. مادر مجبور شده اجازه ازدواج دوم را به همسرش بدهد و ۲۵ سال زندگی را تحمل کند. او اکنون دارد مگوهایش را با دختر در میان می‌گذارد. پسر خانواده برای کار به ژاپن رفته اما سر از اروپا درآورده که به‌دلخواهش زندگی کند و دختر گله دارد از سبک رفتار مادر در گذشته و اینکه تا کنون حرف نزده؛ عبارتی که از زبان دختر تکرار می‌شود! اما حالا او می‌خواهد از افکار جدیدش حرف بزند...

این نمایش هم‌خانگی دختر و پسر را قبل از ازدواج تجویز می‌کند و برای محکم‌کاری شکست زندگی مادری را که ازدواج سنتی داشته به رخ می‌کشد و از زبان دختر دانشجوی نمایش پیام می‌دهد که ″باید مقاله نوشت و کار کرد و حرف زد″ تا جا بیفتد!! شعارهای ″فمنیستی″ هم که پای ثابت‌اند و در نمایش گنجانده شده‌اند تا از زبان دوستِ دخترِ قصه بگوید؛ چرا زن باید باردار شود، چرا باید به مرد نیاز باشد چرا روش آزمایشگاهی نه؟ چرا باید بچه برای شوهرِ زن باشد؟! چرا مرد تولید کننده است، همچنین چرا باید بچه از آنِ زنش باشد؟! و چراهای دیگر...
این نمایش بخش مسابقه تئاترهای صحنه‌ای جشنواره تئاتر فجر است. سرنخ اینکه چرا این سبک موضوعات از جشنواره‌های گذشته تا به امسال مکرر اجرا می‌شود، از گفتگوهای همین تئاتر قابل دریافت است؛ با سلاح علم و تکرار مکررِ، هم‌خانگی مرسوم و قبح‌زدایی خواهد شد! تا فرهنگ بیگانه، اندک اندک و لگدزنان به فرهنگ ایرانی_‌اسلامی، میان مردم برای خود جایی باز کند!
روبش را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید
@irwipe

ادامه مطلب...