به نام خدا

سازمان اوج مسیر درستی را در مستندسازی طی نمی‌کند. تلخی صرف و بی‌محتوایی رسالت اوج نیست!

سازمان اوج مسیر درستی را در مستندسازی طی نمی‌کند. تلخی صرف و بی‌محتوایی رسالت اوج نیست!

🔹سازمان هنری رسانه ای اوج با یازده فیلم‌ در جشنواره «سینما حقیقت» حضور داشت. فیلم‌هایی که انتظار می‌رود هرکدام یک سروگردن از فیلم‌های موجود و مستقل بالاتر باشد، مستندهایی که بتواند مسائل جامعه را بیرون کشیده، حلاجی کند و در حد قواره‌ی خود، راه‌حل ارائه نماید یا مستندهای پژوهشی_گزارشی باشد که دست برتر را در جنگ روایت‌ها داشته باشد، همچنین فیلم‌های روایت اول در بسیاری از موضوعات مهم و اساسی را تولید کند.

🎥در بین یازده فیلم سازمان اوج در جشنواره‌، فیلم‌هایی مانند «ناقوس دریا» درباره صیادانی است که در کمین دزدان دریایی سومالی افتاده‌اند، فیلم «ریتم کند» در مورد نیازهای جنسی و عاطفی افراد معلول است و مستند «سرباز شماره صفر» به‌عنوان برنده جایزه شهید آوینی؛ داستان جانبازی است که خود و همسرش بیمارند و حکومت هیچ حمایتی از او نمی‌کند تا نهایتا با پایانی تلخ ابراز پشیمانی از گذشته کند. فیلم «خلیفه قاسم» نیز تنها روایت مشکلات یک افغان‌ در ایران است.
تولید فیلم‌هایی مانند «شیرینی فروش» و حتی «موذی» هم با وجود مسئله داشتن، نیازی به حمایت سازمان اوج نداشتند. فیلم «ننه مخمل» نیز که زنی سخت کوش را روایت کرد چیزی در چنته نداشت و مشخص نبود بدنبال چیست؟! تنها، نمایش اختلاف و نارضایتی مادرش و گلایه‌های «مخمل» از مادر و فرزندان، کفه سخت‌کوشی و تلاشش را نیز سبک کرد!

⁉️درحالیکه در اوضاع کنونی تعداد بسیار زیادی از موضوعات مهم و اساسی گذشته و حال وجود دارند که نیاز به ورود جسورانه و قوی سازمان اوج دارند. حضور اوج با چنین فیلم‌هایی ″ناامید کننده‌ست″ و شائبه ″سوءمدیریت″ یا ″ناآگاهی و نابلد″ بودن در اختصاص حمایت مادی، همچنین بی‌اطلاعی از فضای رسانه‌ای را قوت می‌بخشد.

🔹سازمان اوج باید ضمن به کارگیری مدیران ″متعهد و باسواد″ و ارتقای آنان در حین کار، برای تربیت افراد دغدغه‌مند و قوی و حمایت از آنان برنامه جامعی در نظر گیرد و ماموریت‌های کلان برای «پروژه‌های راهبردی و مهم» تعریف کند.

🔹این سازمان اگر بتواند ″روایت‌های اول قوی″ را تولید کند، یا تولیدات به مراتب بهتری از رسانه‌های بیگانه برای ″خنثی کردن تحریفات″ آنان داشته باشد حرفی برای گفتن خواهد داشت؛ در غیر این صورت مانند ساختارهای دیگر کارایی لازم را نخواهد داشت و در وضع موجود حل خواهد شد.

تصویرسازی برای مردم جهان با فیلم‌های گزینشی

تصویرسازی برای مردم جهان با فیلم‌های گزینشی

دهکده‌ی جهانی فریبی تئوریک در جهت اهداف استعماری
🔹بعد از بیانِ تجربه‌ی حامد حدادی از آمریکا و تعجب مردم آمریکا از اینکه مردم ایران به جای شتر از ماشین استفاده می‌کنند، توئیت‌های هم‌وطنانِ ساکن کشورهای اروپایی و کانادا در ارتباط با میزان اندکِ اطلاعاتِ اروپاییان در ارتباط با ایرانیان که حاویِ شترسوار بودن، نداشتن رایانه، با دست غذا خوردن، حقوق اندک زنان و.... می‌شود، در فضای مجازی پخش شده است.

🔹ایرانیان و مردم جهان منهای غرب، به واسطه‌ی شعار دهکده‌ی جهانی، در معرض سبک زندگی غربی و تمدن مادی و مظاهر زندگی منهای دین هستند و این در معرض بودن، گرایشات و به تبع آن رفتارها را به سمت این سبک می‌کشاند.
اما دهکده‌ی جهانی باعث نشده، مردم اروپا و آمریکا از مردم ایران و سایر کشورها اطلاعات صحیح بدست بیاورند، ممکن است یک علتِ کم‌اهمیتِ آن سطح بی‌تفاوتی مردم آن کشورها در مورد این موضوعات باشد، که در آن صورت انتظار بی اطلاعی می‌رود، نه روایت‌های عجیب و گزینشی در جهت تخریب مردم.
⛔️ علت اصلی اما «مدیریت رسانه‌ها» توسط دنیای استکبار است، فیلم‌های «سنگسار ثریا»، «بدون دخترم هرگز» و «آرگو» از رسانه‌های اروپا و آمریکا پخش می‌شود، حتی در مدارس آلمان از فیلم بدون دخترم هرگز به عنوان «منبع جامعه‌شناسی» ایران استفاده می‌شود.
 ⛔️این اقدامات نمی‌تواند از روی ناآگاهی باشد چون سفارت‌خانه‌ها و مسئولین دولتی و تجار با ایران در ارتباط هستند، پس به عمد و برای کاهش تاثیر انقلاب ایران در جهان است‌، چرا که انقلاب اسلامی توانست مدیریتی با محوریت «توحید» و با شعار «حمایت از مستضعفان» و با «تقویت تعقل و تفکر» بنا کند؛ پس خطری جدی برای گرایشات مردم اروپا و آمریکا که خسته از تعارضات ذاتیِ تمدن مدرن هستند به حساب می‌آید. بنابراین لازم است ایران را عقب‌افتاده نشان دهند و این موضوع به لطف تولیدات اهالی سینما در جهت «سیاه‌نمایی‌ها» و تولیداتی مانند بدون دخترم هرگز و همچنین ادعاها و اقدامات برخی از سلبریتی‌ها انجام می‌گیرد.
👤زهرا خندان

" کاری که بر زمین مانده..."

با گذشت دو سال از سقوط هواپیمای اوکراینی تعداد انگشت‌شماری اثر در روایت و روشن کردن ابعاد این حادثه تولید شده است.
🎞 مستند «امیر» که در جشنواره سینما حقیقت دیده نشد، شخصیت شهید امیر اشرفی و همسرش که در حادثه سقوط هواپیمای اوکراینی پر کشیدند را نمایش داد.
🔆 این مستند روح بلند و آرام مادر و پدری‌ را به تصویر می‌کشد که در اوج صبوری و سعه صدر با رنجی که بر آنان وارد شده مواجه می‌شوند و با وجود سختی بسیار از آن به عنوان امتحان الهی و فرصت رشد یاد می‌کنند؛ گویی موضوع اصلی نمایش ایمان و صلابتی‌ست که همچنان وجود دارد...
♨️ کارگردان سعی کرده به‌جای غبارآلود کردن فضا، قضاوت و محاکمه، مطالبه صحیح بازماندگان حادثه از مسئولان که شفاف‌سازی و مقابله با خاطیان احتمالی است را روایت کند.
🔹 می‌توان حدس زد اگر شخصیت اصلی مستند از دلبستگان به نظام نبود یا محتوای اثر عناد با نظام بود؛ امکان حمایت و نامزد شدن، حتی جایزه گرفتن در جشنواره و دیده شدن را داشت.
💢 اگرچه ساخت امیر در فضای رسانه‌ای حاضر که فرصت‌طلبان راه تخریب را در پیش گرفته‌اند و سایرین سکوت را برگزیده‌اند اقدام خوبی‌ست اما این حادثه دارای حواشی و ابعاد گسترده‌ای است که جا دارد به تفصیل به هریک از آن‌ها پرداخته شود.
◀️ روند تحقیقات برای روشن شدن جزئیات حادثه، توضیح روشن چگونگی بروز حادثه، نحوه شناسایی و برخورد با مسببین احتمالی آن، جلسات دادگاه تشکیل شده برای متهمین، روال پرداخت حق و حقوق بازماندگان و دلجویی از آنان از این دست می‌باشد.
❗️گفتنی‌ست تعلل در پرداختن به این موضوعات راه را برای ساخت آثار غیرقابل اعتماد و تحریف واقعیت توسط دشمنان و فرصت‌طلبان باز می‌کند، بنابراین به حمایت و پشتیبانی جدی نهادهای ذیربط نیاز دارد.
👤 معصومه عمرانی

🔴آبتین بهانه است، مشروعیت نظام نشانه است

🔴آبتین بهانه است، مشروعیت نظام نشانه است

🔹«بکتاش آبتین» به دلایل امنیتی در زندان بوده است، وقتی از دلایل امنیتی سخن گفته می‌شود آن‌هم نسبت به یک نویسنده، شاعر و فیلمساز، حتما دلایلی بالاتر از سخنان تندوتیز انتقادی، فحاشی نسبت به اصل نظام و...‌ مدنظر است، زیرا آزادیِ بیان در جمهوریِ اسلامیِ ایران به قدری زیاد است که برخی نویسندگان منتقد در صفحه‌هایشان به راحتی از صدر تا ذیل حکومت، توهین می‌کنند و در پست‌های دیگر از چاپ کتاب‌هایشان در ساختار نظام اسلامی سخن می‌گویند؛ برخی از فیلمسازان، علنا در مصاحبه‌هایشان، علیه نظام و ساختار حکومتی ابراز نظر می‌کنند و دوباره با اقبال بیشتری با پول همین حکومت فیلم می‌سازند؛ برخی از بازیگران هم که در فحاشی و تهمت ظالم به نظام، گوی سبقت را از هم می‌ربایند، حتی بازیگری که مدتی پیش، وضعیت مملکت را داغون  و امید داشتن در آن را غیرممکن می‌داند، باز هم خندوانه را تولید می‌کند!!
 دیگری که صداوسیما را چرند می‌داند، اما با آن همکاری می‌کند!! با وجود این مصادیق، دلایل امنیتی احتمالا فراتر از مباحثی است که حدِ کمتر از آن، در حکومت‌های دیگر، حبس دارد.
🔹فارغ از مسئله‌ی آقای آبتین، عکس‌العمل‌های اهالی رسانه و هنر قابل توجه است؛
کانون نویسندگان، حکومت را آزادی ستیز می‌خواند و زندانیان سیاسی را دلاوران آزادی‌خواه.
⛔️برخی از بازیگرانِ همیشه در صحنه‌ی مبارزه با ظلمِ حکومت هم، آه و افغان سردادند و ظالم را نفرین کردند!!
بعد از پیام «خانه سینما»، «غزاله معتمد» فریاد می‌زند که هیئت مدیره در رکاب ظلم است!
فیلمسازی دیگر بر جامعه‌ی هنری شرم می‌باراند که بازتولیدکننده‌ی روایت قاتلان هنرمندان است، فیلمساز دیگری فریاد می‌زند که خانه سینما بخشی از حاکمیت است.
⛔️ خانه سینما هم که در بیانیه‌اش، حکومت را ظالم خطاب نکرده بود، بعد از واکنش‌ها، از جریحه‌دار شدن احساسات اهالی سینما عذرخواهی کرده است، این اقدام خانه‌ی سینما یکی به نعل و یکی به میخ زدن است و با این قشر از هنرمندان که ظلم را در حاکمیت می‌بینند، همراهی نموده است.
⛔️این سخنان جز این نیست که حتما باید حاکمیت‌ستیز باشی تا در جامعه‌ی هنرمندان پذیرفته شوی‼️  اقدامات اهالی سینما و به تبع خانه‌ی سینما با سیاست همخوان‌تر است تا فرهنگی که باید منتقل‌کننده‌ی ارزش‌های انسانی باشد. راستی مگر جامعه‌ی هنرمندان جدا از مردم هستند، مردمی که جزوی از حاکمیت هستند. هالیوود و سایر ساختارهای تمدن غرب در خدمت اهداف تمدنی دنیای استکبار هستند و هر کس خارج از آن ابراز نظری کند و حقیقتی چون ظلم به فلسطین و.... را فریاد بزند، از دایره‌ی هنرمندان، خارج می‌شوند.
البته باید به این افراد گفت؛ شماها هم در خدمت دنیای استکبار هستید، چگونه است که فریاد ظلم و مرگ بر ظالم می‌دهید ⁉️ خودتان مصداقِ بارز ظلم بر اذهان و افکار مردم با تولیدات مسمومِ‌تان هستید‼️ چگونه در کنارِ ظالمان و خون‌آشامانِ ملت ایران، شعار ظلم‌ستیزی می‌دهید⁉️
⁉️چگونه است برای امثال آبتین‌ها قلم‌فرسایی می‌کنید اما برای شهدای هسته‌ای چیزی نمی‌گویید
شهدای هسته‌ای که در معرکه‌ی جنگ نبودند که بگویید خودشان خواسته‌اند، بلکه در شهر و در کنار ما، در جلوی چشم خانواده‌هایشان با بمب‌گذاری و نقش مستقیم صهیونیست به درجه‌ی شامخ شهادت نائل شدند و جرمشان فقط علم‌شان بود و وطن فروش نبودنشان.
آنها که به معشوق خود رسیدند و طبق سنت ثابت هستی خون‌هایشان، آبادانی کشور را به دنبال دارد اما اینجا شماهایی که بزدلانه زیر پوشش صلح برای همه‌ی جهان پنهان شدید و چیزی نگفتید خودتان را رسوا کردید‼️
چطور برای امثال آقاسلطان‌ها، یقه پاره می‌کنید اما برای «ذوالعلی‌ها» و «خلیلی‌ها» که در فتنه‌ی ساخته شده از همراهی همیشگی‌تان با ساختار مستکبر جهانی به شهادت رسیدند، سخنی نمی‌گویید.
لال باد دهانی که حقیقت را وارونه جلوه می‌دهد، کور باد چشمانی که خود را بازیچه‌ی دنیای استکبار کرده‌اند.

غربِ دور شرق نزدیک در اولین روز جشنواره عمار

غربِ دور شرق نزدیک در اولین روز جشنواره عمار

مستند «غربِ دور شرق نزدیک» به کارگردانی عبدالرضا هادی‌زاده به روابط ایران و چین در دولت گذشته می‌پردازد.
🔹چین به عنوان قدرتی جهانی در عرصه دیپلماسی سیاست‌هایی همسو با ایران را در مجامع بین‌المللی اتخاذ می‌کند و رابطه با ایران را حتی در دوران تحریم حفظ می‌کند.
از طرف دیگر دولت «حسن روحانی» در خیال خام رابطه با غرب است، این وهمیات در سفر رئیس جمهور چین به تهران نیز آشکارتر می‌شود و «جین‌پینگ» نیز دستاورد چندانی از این سفر ندارد تا اینکه نظام تصمیم دیگری می‌گیرد.
🔹مستند اثر خوش‌ساختی است، حاشیه روی ندارد و سندی برای ثبت در تاریخ محسوب می‌شود.

فراموش نمی‌کنیم

فراموش نمی‌کنیم

ملت ایران فراموش نمی‌کنند⬇️
❌ به شهادت رسیدن جوان‌های مخلص، متفکر و مدبر را که به واسطه‌ی کمک‌های شرق و غرب و در راس آن آمریکا به صدام ملعون انجام گرفت
❌سرنگون کردن عمدیِ هواپیمای مسافربری توسط ناو آمریکایی وینسن را
❌ بمباران شیمیایی سردشت را که با همکاری گسترده آلمان، آمریکا، انگلیس، فرانسه، اتریش، بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و سوئد با رژیم بعث در زمینه فروش تجهیزات بیولوژیک انجام گرفت
❌ بی‌اثر ماندن مصوبه شورای امنیت سازمان ملل در محکومیت استفاده از سلاح‌های شیمیایی علیه غیرنظامیان و جنایات جنگی آشکار «صدام» با وتوی آمریکا را
❌ آموزش نفوذی‌ها در مراکز آموزشی انگلستان و سایر دول غربی و متصدی شدن آنان بر بخشی از مدیریت کشور را
❌ ملقب شدن ایران به محور شرارت بعد از در باغِ سبز خاتمی به احمق‌های بین‌الملل را
❌ فتنه‌ی هشتادوهشت و نابود شدن بخشی از سرمایه‌های کشور را
❌ حادثه‌ی منا را
❌ فتنه‌ی نودوهشت با سومدیریتِ مدیرانِ غرب‌زده را

و فراموش نمی‌کنیم
❌ جنایت صهیونیست در به شهادت رساندن دانشمندان هسته‌ای در مقابل چشم خانواده‌هایشان را
❌ جنایت آمریکا برای به شهادت رساندن سردار دل‌ها را

و فراموش نمی‌کنیم
❌ درگذشتگان سیل، زلزله، سوانح رانندگی، کرونا و... را
و
❌ درگذشتگان واقعه‌ی هواپیمایی اوکراین را که مقلب به شهید شدند
 
🔸ملت ایران، همان‌لحظه که هواپیما سقوط کرد، مانند تمام وقایع تلخ این چندساله‌ی کشور داغدار شدند و دلشان به درد آمد.

⁉️اما چندی از سلبریتی‌ها که همواره بر طبل بی‌کفایتی کشور می‌کوبند، چه چیزها را فراموش نمی‌کنند؟
❌مجوز نگرفتن برخی از فیلم‌هایشان که علنا فرهنگ ایرانی_اسلامی را نابود می‌کند
❌عریان نشدن و محدودیت‌های نمایش محتواهای جنسی در محصولات به اصطلاح فرهنگی‌یشان
❌ اعدام مجرمینی چون افکاری
❌ زندانی شدن مجرمین امنیتی
و...
و همچنین بعد از چندروز که متوجه می‌شوند، هواپیما با اشتباهِ فردی ساقط شد، آنموقع یادشان می‌آید که فراموش نکنند درگذشتگان هواپیمای اوکراین را!!

⚠️اجازه دهید با توجه به مشی کلی‌تان این فراموش نکردن را هم سیاسی بدانیم...

صحبت‌های برگزیدگان جشنواره حقیقت، هنگام دریافت جایزه

صحبت‌های برگزیدگان جشنواره حقیقت، هنگام دریافت جایزه

🔻حسن نقاشی: کسانی که ادای اپوزسیون را در می‌آورند اکراه کنند و از جشنواره حکومتی جایزه نگیرند.
🔻حسن وزیرزاده: از مخالفان حاج قاسم سلیمانی دعوت می‌کنم مستند «آورتین» را تماشا کنند.
🔻محسن اسلام‌زاده: حال منطقه شوش و هرندی خوب نیست و با شعار دادن درست نمی‌شود کارتن خواب‌ها وجود دارند و نیازمند افراد مثل خانم علیزاده هستند.
 خانم سپیده علیزاده ( سوژه اصلی مستند «هیچکس منتظرت نیست»)در حال کوچ به کرج است، خواهش می‌کنم هر کسی که دستش می‌رسد فکری برای این قضیه کند.
🔻جعفر نجفی: ابتدا این جایزه را به پدر و مادر بختیاری‌ام تقدیم می‌کنم/ در نهایت تقدیم بعدی من برای این جایزه هدیه آن به مردم نجیب، اصیل و بزرگِ بختیاری است.
🔻مهدی قربانی: ضمن اشاره به مهاجرت برخی هنرمندان به خارج از کشور، از مسئولان خواست جلوی این جریان را بگیرند و به‌ویژه نگذارند در بخش مستند این اتفاق بیفتد.
🔻محمد سلیمی‌راد جایزه‌اش را به روح پدر شهیدش اهدا کرد.

صحبت‌های امیدبخش و بدون تکلف «محمد خزایی» در مراسم اختتامیه جشنواره حقیقت

صحبت‌های امیدبخش و بدون تکلف «محمد خزایی» در مراسم اختتامیه جشنواره حقیقت

👤رئیس سازمان سینمایی:
🔸مهم‌ترین بحث فرهنگی دولت سیزدهم به ویژه در زمینه سینما؛ گفتمان انقلابی و نهضت تولید محتوایی در کشور است؛ اما این، به معنای ایجاد محدودیت برای سینماگران نیست.

🔸در این مدت شصت روز بیش از پانصد نفر را ملاقات کردم که شامل سینماگران و دست اندرکاران تولید و مردم بوده و همگی از شرایط موجود ناراضی بودند.

🔸سینمای ایران متعلق به ده هزار نفر است، نمی‌توانیم بگوییم که همه امکانات و تجهیزات در اختیار ۲۰؛ ۳۰ نفر باشد. دوران پدر خواندگی در سینمای ایران تمام شده است. مشکلات سینمای امروز ناشی از تساهل و تسامح مدیریت پیشین است.
دوران تلفن زدن و سفارش کردن تمام شده است.

🔸نگران چشمان منتظر فیلمسازان شهرستان‌ها، هنرمندان بدون رانت و خانواده‌های ارجمند همکاران و سینماگران هستیم.

🔸سال آینده سال جهش تولید در حوزه سینما و به ویژه فضای مستند خواهد بود، قول میدهم بودجه بخش تولید افزایش یابد.

🔸درهای سازمان سینمایی به روی همه هنرمندان با گرایش‌ها و تفکرات گوناگون باز است.

آمار سقط جنین ایران به تناسب جمعیت، بالاتر از امریکاست!

آمار سقط جنین ایران به تناسب جمعیت، بالاتر از امریکاست!

این جمله‌، ادعای عوامل فیلم مستند «خون‌ریزی» پس از پایان نمایش فیلم، در سالن سینما چهارسو است.
✅«محمد خوشدل‌فر» اولین تجربه حضورش در جشنواره سینما حقیقت را پرهیاهو آغاز کرد. مستند او که از دل پژوهش مطالب، تصاویر و فیلم‌ها بیرون آمده، واقعیت تلخی‌ست که آیه «بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَت»ْ را تداعی می‌کند.

 🎞 مستند کوتاه ملی «خونریزی» درباره تصویب قانون آزادی سقط جنین در امریکا و اتفاقات پس از آن است؛ دلایل طرح این قانون، مخالفان و موافقان و تحولاتی که در طرفدارن این قانون رخ می‌دهد شاکله این فیلم مستند است.

 ♨️غم‌انگیزترین و در عین حال موثرترین صحنه فیلم، صحنه‌ایست که در آن دست و پا زدن جنینِ در حال سقط نمایش داده می‌شود. این تصویر سبب تحول یکی از طرفدارن سرسخت آزادی سقط جنین و مسئول یکی از شعبه‌های «پِلندپَرنت‌هود»؛ بزرگترین مرکز سقط جنین امریکا می‌شود.

🔸«خون‌ریزی» تجربه‌ای حقیقی را پیش روی همگان قرار می‌دهد تا هر انسان آزاده‌ای با قوه عاقله خود، این عمل و آزادی‌های بی‌بندوبارِ پوشش و روابط جنسی که زمینه‌ ایجاد این درخواست شد را نفی کند.

ذره ای امید

ذره ای امید

فیلم «هم‌قدم» به کارگردانی محسن سخا از معدود فیلم‌‌های جشنواره‌ای در بخش مسابقه ملی « سینما حقیقت» است که از روایت تلخ و افسرده فاصله دارد. مرد خانواده با سرطان دست‌و‌پنجه نرم می‌کند و همسرش مهربانانه در کنار اوست، با وجود شرایط سخت؛ خانواده از هم‌پاشیده و نگون بخت معرفی نمی‌شود.

⚠️این فیلم در مقایسه با فیلم‌های مستندی مانند؛ «پائیزان» و «آشیانه خالی» که هر دو روایت بی‌مهری فرزند به پدرومادر سالخورده است، امیدبخش است.

🔹اگرچه این دو فیلم نیز واقعیتی انکار ناپذیر است اما کارگردان می‌تواند با انتخاب سوژه‌، نوع روایت و پایان‌بندی آن علاوه بر بیان دغدغه‌اش، پیام روشنی به مخاطب بدهد، فرهنگ‌ بد را نقد کند و حتی در جهت اصلاح و اعتلای فرهنگ حرکت کند.

جایگاه ایران در تولید فیلم‌های راهبردی کجاست؟

جایگاه ایران در تولید فیلم‌های راهبردی کجاست؟

هالیوود در مورد خارج کردن نیروهای آمریکایی از افغانستان فیلم می‌سازد تا ″تحقیر شدنی″ که به واسطه درک غلط از حضورشان در افغانستان داشتند را تحریف کند، «تل ماسه» و فیلم‌های مشابه را تولید می‌کند که در فضای آماده کنونی، روایت آخرالزمانی خود را به خورد مخاطب دهد.

▪️امارات متحده فیلم‌های «الکمین» و «موصل» را درباره حضورش در جنگ یمن و آزاد سازی شهر موصل از دست داعش؛ با وجود به کارگیری فیلم‌سازان خارجی، می‌سازد تا پیش‌دستانه روایت خود را تبیین کند.

▪️اسرائیل فیلم‌های مهمی همچون؛ زندگی حضرت موسی و فیلم‌های راهبردی با هدف ″عادی‌سازی″ روابط با کشورهای منطقه را تولید کرده و می‌کند.
 سایر کشورها نیز که هر کدام مبتنی بر سیاست‌ها و رهبردهایشان در صدد ترویج ایدئولوژی‌هایشان هستند.

⁉️اما سهم ایران در این هیاهوی رسانه‌ و هنر که غالبا در خدمت ″تحریف″ است، کجاست؟ چگونه می‌توان ذهنیتی که به‌واسطه چنین فیلم‌هایی در ذهن مخاطب شکل می‌گیرد را تصحیح کرد؟!

جشنواره ۳۸ در سایه فجر


🔺در اولین روز جشنواره فیلم فجر با نمایش سه فیلم سه کام حبس ، قصیده گاو سفید و عامه پسند کام همگی حبس شد.
🔹نمایش جامعه ای فلاکت زده که همه آحاد آن به نوعی غرق در مواد مخدرند، عالم ماورایی نیست و اگر هست محکوم به بن بست است. دین و اعتقادات کارکردی ندارد، غم تلخی و خشونت مفرط از در و دیوار می بارد و سه کام حبس را می سازد.

🔸قصیده گاو سفید پسا اعدام بیگناهی را روایت می کند و مشکلات زن، پس از قصاص شوهر را. قاضی پرونده پس از آگاهی از این خطای سهوی اش که بدلیل شهادت دروغ شاهد بوده، به صورت ناشناس قصد جبران برای زن و فرزند مقتول بیگناه را میکند. او استعفا میکند و همراه این زن می شود در قهقرای ارتباط نامشروع با وی. اعتقاداتش رنگ می بازد و رقیق می شود. او پسرش را از دست میدهد و عبرتی نمایانده می شود برای قضات کیفری که حکم به اعدام صادر نکنند!

 🌀فیلم با وجود ضدیت با قصاص، گل به خودی میزند و از زبان زن مقتول در اعتراض به پرداخت دیه مقرر از طرف مجری قانون که در ازای خطای سهوی اعدام بوده، بیان میکند که «پول جبران خسارت نمیکند»! زمانیکه در خطای سهوی پول جبران خطا نمیکند لذا با این استدلال حکم قصاص قتل عمد نیز عقلی است!! لذا نه حبس ابد و نه پول، جایگزین قصاص نمیشود!
اما مخلص فیلم عامه پسند؛ نقد عوام گرایی به نفع مدرنیته است و قبح زدایی از هم باشی و هم جنس گرایی .

فیلم سینمایی زیرنظر


🔸این فیلم اولین اثر سینمایی مجید صالحی در ژانر طنز با بازی رضا عطاران و امیر جعفری است.
🔺ماجرای فیلم پیرامون یافتن راه حلی برای ترمیم سوراخ ایجاد شده در یک مبل است تا قبل از سر رسیدن همسر عطاران از مسافرت، ماجرا فیصله یابد. این سوژه و مشاجرات عطاران و جعفری پیرامون آن و خرده داستان هایی که تزریق شده، شاکله فیلم زیر نظر را تشکیل میدهد.
🔻فیلم حاصل، تمسک به هر کاری ست برای موفقیت در گیشه؛ از به تصویر کشیدن افرادی که تماما بیماران جنسی اند تا آموزش استعمال مواد مخدر.
 🔻گذشته از محتوای کذایی؛ فرم بازی های تکراری، یاری طلبیدن از در و همسایه برای کشدار کردن فیلم و رساندن به زمان استاندارد و کمیکی که ندارد و.. موفقیتی در همراه ساختن مخاطب ندارد.
🔻فیلم ارزش پرداخت و نقد و نظر ندارد؛ تنها از این جهت قابل توجه است که، محصول مجموعه وزارت ارشاد اعم از مدیران سینمایی، شورای صدور پروانه و اکران کشور است!! تشکیلات عریض و طویل ارشاد مسئول تخریب فرهنگ، تنزل شأن مردم و هدر دادن هزینه و زمانشان با امثال این فیلم ها هستند. مدیرانی که فرسنگها از تفکر مردم فاصله دارند، نمی خواهند واقعیات را بنگرند و سلیقه و سطح مردم را درک کنند.
⁉️مشخص نیست چه زمانی قرار است حال و روز سینمای به قهقرا رفته این روزها، تلنگری باشد برای مسئولان خواب زده!! تا اندک نور سوسو زن سینما به خاموشی نگراید؟!

جشنواره فیلم مستندحقیقت


ناگفته های شهر شلوغ
🔻این مستند مشکلات جنسی جامعه را موضوع قرار داده و حیا و حریم شناسی را مقصر اصلی آن برشمرده است!
🎤مستندی که در جریان مصاحبه با افراد متخصص و غیرمتخصص که به نوعی با معضلات جنسی سروکار دارند، از قاچاقچی دارو گرفته تا متخصص اورولوژ و داروساز، سعی در اثبات مشکلات عدیده جنسی در جامعه و سردرگمی برای حل آن دارد؛ افرادی که بی پرده و بدون ملاحظه به بیان دیدگاه های خود می پردازند.
🔹 مباحث مطرح شده مبنی بر پرهیز از مراجعه به افراد غیر متخصص در مشکلات جنسی و آموزش دقیق و اصولی مباحث جنسی به افراد متاهل کاملا به جا و درست میباشد؛ با این وجود توجه به چند نکته ضروری است:
🔺 به نظر می رسد در طرح مسائل، بزرگنمایی صورت گرفته است و ناآگاهی و مسائل طیفی از جامعه به کل آن تسری داده شده.
🔺 بیان این مسائل گرچه به خودی خود بلامانع و حتی ضروری است، اما مستلزم در نظر گرفتن اقتضائات زمانی، مکانی و مخاطب مورد نظر می باشد و بیان آن به این شکل از دیدگاه علمی، تخصصی و اجتماعی منطقی نیست.
🔺نتیجه گیری سازنده و به تبع آن راهکار ارائه شده ناقص و ناکارآمد است، تابو شکنی مسائل جنسی و همه گیر کردن آن، همراستا با *بندهای سند ۲۰۳۰*، علاوه بر اینکه با دین و فرهنگ جامعه مغایرت دارد، نه تنها راهکار مناسبی برای حل مشکل نیست بلکه خود زاینده مشکلات فراوانی نیز خواهد بود؛ تخصص و تعهد چنین اقدامی را تایید نخواهد کرد.
✅با توجه حضور آثار خوبی، همچون بخش شهید آوینی، تعدادی از مستندهای کارآفرینی و معدود آثار سایر بخش ها؛ با دیدگاه اصلاح ضعف ها به چند نمونه از مستندها پرداخته می شود. بدیهی است که بررسی نمونه فیلم ها خللی به نحوه مدیریت و برگزاری نسبتا مناسب جشنواره وارد نخواهد

نگاهی به جشنواره حقیقت



🔸سیزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مستند با حضور چند بخش از جمله مسابقه ملی، جایزه شهید آوینی، بخش بین الملل، کارافرینی و...در حال برگزاری است.
🔸فیلم مستند از پتانسیل ویژه ای برخوردار است که در صورت مدیریت صحیح در ایجاد مسیری جدید و به دور از تقلید از آثار خارجی، و همچنین با تاثیر نپذیرفتن از سینمای فعلی، می تواند به عنوان سکوی پرشی برای اصلاح وضعیت سینما به کار گرفته شود.
🔺غالب فیلم های اکران شده طی چهار روز ابتدایی جشنواره در غالب بخش های گوناگون، نه تنها پیام امیدوار کننده و رویکرد جدیدی نسبت به سایر رویدادهای جشنواره ای در حوزه فیلم به ارمغان نداشته، بلکه در موارد با قدرتی بیشتر در حال «پسرفت-عقبگرد» است.
🔺در تعداد زیادی از آثار، تزریق نمودن محتوای مد نظر کارگردان و جهت دهی، تقطیع های بی موقع، دیالوگ های سفارشی، سیاه نمایی و تعمیم دادن های آن به تمام جامعه، القای فضای التقاط و بالاتر از آن مستندهای ضد دینی قابل تأمل است.

⁉️علاوه بر فضای التقاط حاکم بر فیلم های جشنواره، مجزا کردن بخش جایزه شهید آوینی از سایر بخش ها، نمود بیشتری از التقاط را در پی داشته است! این درحالی است که فضای چنین جشنواره ای در صورت مدیریتی صحیح و با اندیشه و ابتکار، ظرفیت ایجاد تفکر را دارد. تفکری که منجر به قضاوت و تشخیص صحیح و خطا، در مخاطب می شود.

جشنواره ها به روایت وایپ

 مستند آسوده بخواب کوروش
🔸این مستند در جشنواره حقیقت و همچنین جشنواره عمار سال جاری اکران شد.
🔹علی فراهانی برای اولین بار به صورت جامع در این مستند بلند، به موضوع استقلال بحرین در زمان محمد رضا شاه پهلوی پرداخته است. مستند شامل دو نوع روایت است که در روایت اول دید تاریخی و خبری صرف بیان شده و در روایت دوم ابعاد تحلیلی و پیرامونی ماجرا از زبان افراد ملی گرا و علاقمندان پهلوی طرح میشود.
🔺نام فیلم از سخنرانی شاه در جشن ۲۵۰۰ ساله خطاب به کوروش، انتخاب شده که به او اطمینان نگهبانی از میراثش را میدهد، در حالیکه برای اولین بار با دعوت از شیخ بحرین برای حضور در جشن، حاکمیتش را رسمیت بخشیده.
🔹موقعیت ژئوپولتیک ایران همواره دلیلی بر اهمیت بسیار آن برای بلوک شرق و غرب بوده و هست. در این میان عدم استقلال شاه و وابستگی وی به آمریکا، ترس از انگلیس و مذاکرات و معاملاتی که شاه برای حفظ موقعیت خود مجبور به پذیرش آن است، سبب از دست دادن بحرین می شود.

📚با توجه به موقعیت بحرین به لحاظ اقتصادی و سوق الجیشی، آل خلیفه از طرف انگلیس بر بحرین تسلط می یابد، در این میان فشار آمریکا روسیه را مجبور به خروج از آذربایجان ایران کرده و رسانه های داخلی شاه را قهرمان معرفی میکنند. به همین دلیل مردم بحرین نیز توقع کمک شاه و آزادی بحرین را دارند. شاه بدنبال راه حل دموکراتیک و حل مسئله از طریق سازمان ملل است که با مخالفت آمریکا و تهدید انگلیس عقب نشینی میکند. او برای رهایی از قضاوت افکار عمومی پیشنهاد واگذاری موضوع به سازمان ملل و رفراندم را می پذیرد؛ نماینده سازمان ملل با لیستی از پیش تعیین شده مامور نظر خواهی از اطرافیان آل خلیفه و احزاب و نه تمام مردم ایران، میشود. لذا بحرین مستقل شده و شاه در عملی عجیب در سفر دهلی نو با بهانه ای مبنی بر بی اهمیتی بحرین، جدایی بحرین را رسانه ای میکند.
🔺اگرچه مستند در برخی موارد بدلیل تدوین نامناسب، در انتقال مطلب دچار خلل است؛ اما پژوهش اثر و نوع روایتی تاریخی و بدون قضاوت، برای هر مخاطب ایرانی قابل پذیرش خواهد بود.

فیلم چشم و گوش بسته


 این فیلم به کارگردانی فرزاد موتمن و با همکاری موسسه ناجی هنر وابسته به نیروی انتظامی ساخته شده. داستان درگیری ناخواسته دو شخصیت اصلی ناشنوا و نابینای فیلم در ماجرای تلاش یک باند برای خارج کردن شی مجهولی از کشور است. فرهاد ناشنوا قدرت لب خوانی بالایی دارد و سعید نابینا حس بویایی بالا. یکی از اعضای باند در مغازه لوازم ارایش فروشی فرهاد توسط زنی با چهره و آرایش خاص و چرم پوش کشته می شود و فرهاد چکمه های چرم او را میبیند و سعید بوی عطر او را حس میکند و صدای گلوله را می شنود. با رسیدن پلیس آن دو دستگیر می شوند و تمام تلاش های آنها برای اقناع پلیس حتی با وجود شناسایی و در دسترس بودن زن نیز بی فایده ست. پلیس هایی باسابقه که سطح هوش و عملکرد آنها در حد سرباز صفر است.🤔 در این میان این دو به طرز فانتزی در راه زندان از دست پلیس فرار میکنند و خود اقدام به تعقیب و گریز اعضای باند برای دستیابی به شئ مذکور میکنند.
همکاری این دو نفر باهم و دیالوگ های زشت جنسی این دو و پیرامون زن تبهکار، همچنین صحنه های مکرر از زمین خوردن ها و سایر اشتباهات ناشی از معلولیت این دو، دست مایه طنز فیلم است.
 در ادامه تعقیب و گریزها، زن چرم پوش فیلم که بوی عطر و جاذبه های ظاهری او مورد توجه و خوش آمد سعید و فرهاد است، سایر اعضای باند را از بین میبرد؛ اما در هنگام فرار با ممانعت این دو نفر مواجه میشود و جعبه شئ با ارزش را پرتاب میکند، در این حین پلیس در حاشیه که تا این سکانس فیلم نقشی بجز دور خود چرخیدن نداشته، سر میرسد و زن را دستگیر میکند اما جعبه را نمی یابد. در نهایت نیز علاقه شکل گرفته بین فرهاد و خواهر سالم سعید که در میانه فیلم همراه آنها شده منجر به ازدواج این دو می شود.

فیلم سینمایی مطرب

داستان خواننده ای 👨‍🎤( ابراهیم با بازی پرویز پرستویی) قبل از انقلاب است که همزمان با *نقلاب سال 57 ، دستگیر می شود. او مدعی است که انقلاب *مانع اوج* او شده و اگر یک ماه دیرتر این اتفاق افتاده بود! به یکباره و با مکانیسمی مجهول و بی منطق ، تبدیل به خواننده ای معروف شده و موفق به تولید آلبوم و اجرای کنسرت می گشت. پس از آزادی نیز به دنبال آرزوی خود برای اجرا در سالن است. در این میان دختر او که برای کسب در آمد در مراسم های خانواده مسئولین مداحی می کند، موفق به اغوای همسران وزیران شده و مجوز اجرا برای برگزاری هفته فرهنگی ایران در ترکیه🇹🇷 را دریافت می کند و ابراهیم به همراه دختر و دوستش به ترکیه می رود.
در فاصله آغاز مراسم هفته فرهنگی و حضور این افراد در ترکیه که مستمسک مناسبی از دید کارگردان برای به تصویر کشیدن برتری های ترکیه و تحقیر ایران و ایرانی است و ابراهیم مشغول تمرین است، مسئولین ایران با آگاهی از کپی برداری او از اثر دیگران، اجرای او را لغو می کنند.
 در ادامه با نبوغ تخیلی و غیر قابل اغماض عوامل فیلم در راستای پیشبرد داستان، ابراهیم به آرزوی خود برای اجرا در کنسرتی که متعلق به خواننده زن 👩‍🎤 ترکیه ای است، می رسد. واسطه آشنایی ابراهیم و زن خواننده، پسر اوست که با سودای خوانندگی و معروفیت چند سالی است که با ربودن پول های پدر و خواهرش به قصد مهاجرت به امریکا، به عنوان پرستار فرزند این زن، در ترکیه به سر می برد. به این واسطه خواننده زن که حال عروس ابراهیم نیز محسوب می شود امکان همراهی و اجرای ابراهیم را در کنسرت خویش فراهم می کند.
*اندر محتوای فیلم مطرب*
از داستان فانتزی و آب بندی فیلم و ارجاعات مضحک سیاسی و شوخی های سخیف جنسی و... که بگذریم، چند نکته درباره کلیت فیلم و موضوع موسیقی قابل طرح است:
🔺مسئولین و نهادهای مرتبط در طی چهل سال گذشته تعریف درستی از شادی و نشاط حقیقی برای مردم و هنرمندان ارائه نکردند و در مقابل فرهنگ بیگانه اقدام به ترویج فرهنگ و سبک خاص خود در جامعه نموده.
🔺بی مسئولیتی مدیران از طرفی منجر به ترویج و ذائقه سازی متناسب و هماهنگ با فرهنگ منحط غربی شده و بسیاری از مردم را ناآگاهانه به سمت موسیقی های آسیب زا به روح و جسم، به عنوان اسباب شادی سوق داده، غافل از آنکه اگر شادی واقعی ای از آنها مترتب بود در حال حاضر آمار خودکشی و افسردگی در دنیای غرب می بایست صفر درصد بود. از طرف دیگر در عوض هدایت هنرمندان داخلی به سمت موسیقی اصیل ایرانی و کمک به شکوفایی استعدادها، همچنین کسب علم و آگاهی، آنها را به بیراهه ی تقلید صرف از موسیقی های مخرب و مبتذل غربی واداشته و طبیعتا مانع شکوفایی ذوق و استعداد آنان شده.
🔺حفره عمیق تحقیق و پژوهش در زمینه موسیقی، نشاط و چگونگی ارتباط بین این دو مقوله و ارائه اطلاعات دقیق به مردم پس از گذشت چهل سال از انقلاب کاملا محسوس است. لازم به ذکر است که مسئولان امر بدون هیچ بررسی ای نیز می توانند با مشاهده اوضاع و احوال شخصی بسیاری از به اصطلاح موسیقی دانان و خوانندگان خارجی و داخلی سطح شادکامی، آرامش و میزان رضایت این افراد از زندگی شخصی شان را بسنجند.
🔺 آگاهی مسئولین از طرفی منجر به نجات موسیقی و هنرمندان از ورطه کنونی شده و از طرف دیگر با تبیین درست، مانع سوء استفاده های سیاسی از موضوع شادی و موسیقی و آسیب های آن به مردم خواهد شد.
🔔بدیهی است که حاصل عملکرد متولیان فرهنگی کشور و رها کردن عرصه فرهنگ و بالاخص موسیقی، منجر به کج سلیقگی های موجود شده و مصداق موسیقی و کنسرت تنها در نوع تقلید از فرهنگ غرب معرفی می شود. همچنین ثمره چنین مدیریتی، تنزل دغدغه هنرمند به سطح فیلمی مانند مطرب است که شان و منزلت مردم با فرهنگ ایران را تحقیر کرده و به سخره می گیرد و لذا منجر به دامن زدن به مطالبات کاذب می شود.
 📣 ایران دارای موسیقی اصیل و غنی🎼 و هنرمندانی متخصص و متعهد است که هیچگاه اصالت خود را از دست نداده اند و چه بسیارند مردم دنیا که علاقمند موسیقی و هنر هنرمندان اصیل ایرانی اند هرچند که به زبان فارسی مسلط نباشند. لذا این عرصه در اختیار مسئولین است که روند موجود را ادامه دهند و یا از خواب غفلت و رخوت بیدار شوند.

منطقه پرواز ممنوع


امیر داسارگر به عنوان یک کارگردان فیلم اولی، تجربه ای موفق در ساخت فیلم منطقه پرواز ممنوع در حوزه سینمای کودک و نوجوان را ارائه نموده است.
🔸از بین فیلم های سینمایی انگشت شماری که در حوزه کودک و نوجوان وجود دارد، منطقه پرواز ممنوع، به نسبت سایر فیلم ها و با نظر به سابقه عوامل آن، از جمله فیلم های خوب در این ژانر محسوب می شود.
🔸فیلم در جشنواره جهانی فجر و جشنواره بین المللی فیلم کودک و نوجوان اصفهان در سال جاری به نمایش در آمد و مورد استقبال مخاطبان نیز قرار گرفت.
🔸این فیلم ماجراجویانه روایتگر چند نوجوان به عنوان قهرمان داستان است که در تلاش برای ساخت پهباد به منظور شرکت در مسابقه هستند. آن ها در کارگاهی فنی که در حسینیه محل قرار دارد مشغول طراحی و ساخت پهپاد هستند که در حین مراحل ساخت و آزمایش، درگیر ماجرای شکار غیر قانونی یوزپلنگ ایرانی توسط قاچاقچیان و
🔸قهرمان پروری در این قشر سنی و معرفی الگوی دینی و ملی و به عبارتی- انقلابی- به قشر نوجوان، ایجاد روحیه خودباوری و مسئولیت پذیری از شاخصه های مهمی است که در این فیلم لحاظ شده.
🔸نمایش خانواده ای با سبک و سیاق اسلامی ایرانی که اعضای آن جایگاه خود را دارند، در زمانی که همت ها صرف معرفی و ترویج خانواده های از هم گسیخته و سبک زندگی غربی ست، از پرداخت های دیگر فیلم است.
🎬بازی خوب بچه ها در حین روایت قصه فیلم و از طرفی شور و هیجان داستان، امتیاز ویژه ای در مقابل عدم حضور سلبریتی ها و عدم استفاده از الفاظ سخیف، رقص و موسیقی های آسیب زا به هدف جذب مخاطب می باشد و کشش مناسب را برای مخاطب کودک و نوجوان به همراه دارد.
🔔🔔🔔
 سینمای کنونی در حال حاضر به دلایل مختلف، عمدتا عاری از اهداف و آرمان های متعالی است و در مسیر صحیحی قرار ندارد. از طرفی، اغلب گیشه به عنوان عامل تعیین کننده درساخت فیلم ها محسوب می شود. لذا بدیهی است که سینمای کودک و نوجوان نیز متاثر از فضای حاکم بر سینما باشد و به دلیل کوتاهی و غفلت مسئولان در حاشیه قرار  گیرد.
📣سینمایی که به دلیل حساسیت و اهمیت آن، به مراتب نیاز به هنرمندان متخصص و متعهد دارد و باید مسئولانی به مراتب دغدغه مندتر و از هر حیثی عالم تر نسبت به سایر مدیران سینمایی عهده دار آن باشند.
 🔸بر همگان روشن است که سینمای کودک و نوجوان نیاز به توجه جدی متولیان دارد و تولید متعدد فیلم های فاخر در این حیطه ضروری است.

شأن تئاتر در نظر متولیان فرهنگی !

🎭 نمایش -وقتی کبوترها ناپدید می شوند، را می توان در امتداد نمایشنامه خوانی های سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر در مجموعه تئاتر مستقل تحت عنوان فضاسازی که مجری طرح نورالدین حیدری ماهر بود، به شمار آورد. نمایشنامه هایی همچون - ارزولی داهومی(الهه عشق) که تماما آثار ترجمه شده از کشور فرانسه است.
اما نکته ای که ذکر آن در مورد نمایش وقتی کبوترها...، قابل توجه است هدف از تولید این گونه آثار است و فارغ از تمسک به استفاده ابزاری از زن به عنوان کالا در غرب و حتی ابراز آن در آثارشان، چرایی روایت یک قصه تاریخی از استونی!! است که جایگاه آن مشخص نیست. چه علم و آورده ای را می توان در آن مستتر یافت؟
🔺آیا تمامی تاریخ و قصه های فرهنگ اصیل و بی نظیر ایران برای مردم روایت شده که حال کشور استونی در این میان مغفول مانده باشد!! یا در امثال این نمایش ها، تمام داستان های جالب و جذاب غنی به اتمام رسیده و این ابزار هنری رسالت خود را در بیان سبک زندگی اصیل ایرانی انجام داده! که حال در راستای معرفی سبک زندگی های این چنینی، هنر نمایی کند.
🔺از مجموعه تئاتر مستقل با داعیه پیشرو بودن، انتظار می رود محل تولید و بروز اندیشه ایرانی به جای ترجمه صرف، بی هدف و مهمتر، به محاق راندن خلاقیت و جوشش هنری هنرمند باشد.
🔺اثر الهه عشق به کارگردانی آرش آبسالان نیز، اثری با محتوای هنجارشکنانه بود که در جشنواره سی و هفتم در مجموعه تئاتر مستقل به اجرا در آمد. پرداختن به مسائلی مانند؛ روابط جنسی خواهر و برادری نوجوان، توصیف های مکرر و وقیحانه جسم دختر و مادر، سوءاستفاده جنسی کشیش به عنوان سرپرست از دختر نوجوان و بحث هم جنس گرایی، اعتراض به خدا و گریزهای بی مورد به میز غذا و مشروبات الکلی و مسائل دیگری که با سبک زندگی ایرانیان هیچگونه سنخیتی ندارد.
📣 مسئولان محترم آیا در حال حاضر در زمینه طرح مسائل جنسی در فضاهای مجازی و ماهواره ها و...کمبودی حس می کنند، که صحنه تئاتر هم به یاری بشتابد؟
🔺نکته قابل تامل چرایی انتخاب و اجرای چنین آثاری ست که توجیهی برای آن به نظر نمی رسد و صرف کپی برداری و سادگی کار، دلیل عاقلانه ای نیست! لازم به ذکر است که به هیچ وجه بحث عدم تبادل فرهنگی با کشورها در اینجا مطرح نیست زیرا در حال حاضر صرفا کفه سنگین، مربوط به واردات است و خروجی محلی از اعراب ندارد.
🔔بدیهی است؛ هنگامی که نظارتی بر هنرهای نمایشی وجود ندارد و مسئولان امر در راستای آسیب زدایی و رفع معضلات در این زمینه منفعلانه و طبق روال عمل می کنند، این قبیل کارها با محتواهای پوچ و بی ارزش، هنرمندان و مردم را به خود سرگرم کرده و شئون آنان را در این حد تنزل می دهد. طبیعتا این سبک مدیریتی فضا را برای رقم خوردن تاراج فرهنگی تمام عیار و عبور از شرایط ولنگاری فرهنگی به سمت گسست فرهنگی مهیا خواهد ساخت.
🔺صحنه تئاتر به واقع می تواند صحنه هنرنمایی هنرمندانی باشد که از دور باطل ترجمه و کپی برداری و تحت الشعاع بودن غرب در تمسک به مسائل جنسی، رها شوند و با حفظ جایگاه هنر، همچنین شان و شخصیت و زمان و هزینه مردم، در این عرصه هنرنمایی کنند. این مهم به تدبیر اساسی مسئولانی آگاه و عالم نیاز دارد که استعدادها را در مسیر صحیح هدایت کنند.