معصومه عمرانی/ دیروز رئیس رسانه ملی در مصاحبهی پس از جلسه هیئت دولت بهخوبی اشاره کرد که رسانه ملی جهتگیری دارد و جهتگیری آن اسلام و اتحاد مردم است.
اینکه اجازه دهیم افرادی دارای تریبون آزاد باشند که اساس فکری و عملکرد آنها آشکارا برخلاف مبانی و مصالح جمهوری اسلامیست به اتحاد کمک میکند؟ با چه ساز و کاری؟
بله، حضور برخی از این افراد در قالب برنامههای مناظرهای و گفتگومحور قطعا میتواند مفید باشد، اما توقع یله و رها بودن صدا و سیما و تریبون یکطرفه دادن به هر سلیقهای، حتی اگر با بنیان جمهوری اسلامی مخالف هم باشد؛ عجیب و کودکانه است.
رسانه ملی باید در خدمت اسلام، مبانی توحیدی و جمهوریِ اسلامیِ ایران باشد.
آیا اتحاد ذیل این مفاهیم ممکن است؟
قطعا و حتما بله. «با پر رنگ کردن نقاط اشتراکِ مردم با سلایق و افکار مختلف و گفتگوی علمی حول اختلافاتی که مستقیما با مبانی جمهوری اسلامی در تضاد نیست.»
آنان که مدام از جنگ دوازده روزه و انسجام ذیل آن حرف میزنند، اگر کمی دقیق شوند خواهند دید که همان انسجام و اتحاد مقدس حول محور جمهوری اسلامی و ایران مقتدر بنا شد، حال با کدام استدلال کودکانه توقع دارند افرادی که اتفاقا از این همبستگی عصبانی هستند و نسبتی با آن ندارند هم بخشی از رسانه ملی باشند؟
اگر به محتواهای موجود در فضای مجازیِ آزاد و رهایی که با کمترین زحمت و هزینه در دسترس هر آنکس که اراده کند موجود است نگاهی بیندازیم جواب سوالات بالا چیست؟
اگر به خط مشی رسانههایی که دشمنی خود را با جمهوری اسلامی و مردم آن علنی کردهاند و از هیچ نوع دروغ و تهمتی فروگذار نمیکنند بنگریم چطور؟
به نظر میرسد برخی این واژگان را ذبح میکنند برای لاپوشانی خسارات و آسیبهایی که به ملت و اتحاد آنها زدهاند.
به نام خدا
