نعیمه شیخالاسلامی /روز هشتم
💬 امروز فیلمها با نظم بهتری به نمایش درآمد درعوض بدترین و کسلکنندهترین فیلم؛ یعنی «زندگی کوچک کوچک» داد مخاطبان را درآورد! با وجودی که تعداد کمی برای دیدن این فیلم در سالنها بودند اما همان تعداد نیز یا سالن را ترک کردند یا مشغول انجام کارهای عقبافتاده شدند! کارگردان تهیهکننده فیلم پدر و پسراند. علیاکبر ثقفی تهیهکننده پیشکسوت سینما با پسرش همکاری کرده.
💬 امیر ثقفی، کارگردان فیلم در جلسه نشست بدلیل احتمالی بازخوردهای منفی نسبت به فیلم و یا خلقخوی خودش در واکنش به سوال یک منتقد ناگهان برآشفت و با خشم و غضب صحبت کرد و پس از پایان جلسه قلدرمآبانه سالن را ترک کرد. کارگردان قصد داشت ضعف فیلمش را با توضیحات اضافه بپوشاند که نشد!
💬 مهدی شاهمحمدی با معرفی یک شهید گمنام و جاویدالاثر به جشنواره آمد که تعداد کمی او را میشناختند. نشست فیلم هم متفاوت از سایر جلسات بود و باحضور همه عوامل از جمله بازیگران آن برگزار شد.
روح الله سهرابی این فیلم و فیلم بعدی به کارگردانی رسول صدرعاملی را تهیهکنندگی کرده بود که صدرعاملی به خانه جشنواره نیامد و در جلسه نشست حضور نداشت.
📝 کمی درباره فیلمهای امروز
💬 فیلم زندگی کوچک کوچک پدر پسری عجیب را روایت میکند که در یک ناکجا آباد در یک بیغوله زندگی میکنند. پدر یک وحشی ظالم تمام عیار است و پسر متاثر از او در صدد جبران و جلب محبت او بر میآید. ارجاعات فیلم به ماجرای حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل است. اما نماد بازی وقتی کارگر میافتد که اولا کارگردان هنر بیان داشته باشد و کشش لازم برای مخاطب داشته باشد که هیچ کدام اتفاق نیفتاده! بنابراین کارگردان مجبور است با عصبانیت بگوید منظورم بیان خشونت امروز در جامعه و قرائتم از داستان حضرت ابراهیم و اسماعیل بود که از آن قرائت خشونت داشتم اما خودم را یه در و دیوار زدم و وقت تلف کردم!
💬 فیلم جانشین: مهدی شاهمحمدی برای معرفی قهرمانی جاویدالاثر و محبوب در خطه شمال ایران انتخاب هوشمندانهای کرد، یعنی؛ شهید حسین املاکی، شهید گیلکی فرمانده عملیات نصر۴ و جانشین لشکر.
معرفی این شهید بزرگوار به خودی خود ارزشمند است اما فیلم توان ماندگار کردن شهید املاکی در ذهن مخاطب را ندارد و نقش دوست شهید که شکیب شجره آن را بازی میکند خوب از آب درآمده.
🎞فیلم قایق سواری در تهران: داستان، بازیهای خوب، نوآوری در اجرا و...نشان از تجربه و کاربلدی عوامل فیلم دارد. مدتها بود که کمدی بدون شوخیهای سخیف ندیده بودم. نقد اجتماعی گاه تند و گاه ملایم به دلیل فضای کمدی فیلم تلخ و حال بد کن نیست. اما تصویری که از نسل جدید و دهه هشتادی ساخته در حد کمدی قابل پذیرش است.
