نرجس احمدی
🔸آبان ۹۳ بود که تهمینه میلانی فیلمساز فمنیست سینما در برنامه تلویزیونی «هفت» تا توانست به ارزشهای زیست عفیفانه و حیای زن مسلمان تاخت و با نگاهی تحقیرآمیز، خشم کهنهی درونش را اینگونه ابراز کرد که:
«من مشکل جدی با کلمه آبرو دارم. آبرو روزگار ما را سیاه کرده است!»
🔸و امروز در برنامهای گفتگومحور خواهرزادهی او السا فیروزآذر که به اذعان هردو، بیشترین تأثیرپذیری را از خالهاش تهمینه داشته، درحال بازی نون بده کباب بگیر با آقای مجری جوان برنامه سر زبانها افتاده و بعد از ۱۲ سال ترس از آبرو، مدتها تحمل فشار روانی و افسردگی، پرده از رازی برداشته که اتفاقاً منشأ رخ دادن آن اتفاق تلخ در زندگیاش، رعایت نکردن مظاهر حیای یک زن مسلمان بوده!
🔸دختری جوان به اتفاق دوستش در مهمانی مختلطی حضور پیدا میکند که آزادانه در آن شرب خمر وجود داشته، خوشگذرانی در معیت دو پسر جوان غریبه و…
در همان مهمانی توسط آن دو پسر جوان مست کتک خورده، دستور گرفته لباسش را در بیاورد، دزدیده شده، تهدید شده و…
🔸چرا؟ چون بهعنوان یک دختر جوان مسلمان حیا نکرده از حضور در چنین بستر آلودهای؛ چون فارغ از هرگونه تعهد شرعی و اعتقادی حتی نگاه عرف جامعه به کلمهی «آبرو»، برای حضورش در چنین فضای مسمومی بازدارندگی نداشته!
و نتیجه؛ اتفاقی که چندان دور از تصور نبوده!
▫️خانم میلانی، آن حیا اگر در جای درست خود استفاده میشد؛ خواهرزادهتان دچار تحقیرشدگی و افسردگی پس از تعرض نمیشد!
آنچه روزگارش را سیاه کرد، «آبرو» نبود؛ بیحیایی و بیآبرویی بود!