حمیرا رحمتی
🔺حرکت اخیر فیلیمو در پخش محتوای سطح پایین با عنوان “میکرو دراما” یک مسیر هوشمندانه برای اهداف بانیانش اما خطرناک برای مخاطب و عرصه فرهنگی است. این محتواها آنقدر ابتدایی و بچه‌گانه‌اند که در ابتدا خیلی‌ها در فیلیمو جذبش نمی‌شوند، اما به مرور و در فرآیند بلندمدت “ذائقه‌سازی” خواهد کرد.
🔺همان اتفاقی که قبلاً برای فیلم‌های طنز در سینمای ایران افتاد، اینجا هم محتمل است. همان طور که مخاطب سینما به مرور به کمدی‌های سطحی عادت کرد و به آنها اقبال اجباری نشان داد، در اینجا هم ممکن است نسل جدید با این میکرودراماها شرطی شود.
🔺محتوای نازلی که در اینستاگرام، تیک‌تاک و یوتیوب تولید می‌شود و با فیلتر شکن در دسترس مخاطبش قرار می‌گیرد زمان زیادی از عمر مخاطب را می‌بلعد. حالا چرا فیلیمو از جرگه عقب بماند و سوار این بستر حاضر و آماده که ذائقه‌ها را شکل داده و از قضا منبع درآمد خوبی‌ست، نشود؟!
نسلی که با شبکه اجتماعی بزرگ شده حوصله سریال‌های حدودا یک ساعته و دیالوگ‌های طولانی را ندارد و مغزش
مدام با محتوای کوتاه و پاداش آنی تحریک می‌شود، میل به این نوع محصول دارد.
🔺نکته مهم‌تر اینجاست که فیلیمو قبلاً نشان داده در مواردی که پای قانون در میان بوده، قانون‌گریزی کرده و راهی برای دور زدن پیدا کرده. حالا در این مورد که هیچ قاعده مشخصی وجود ندارد و محتوا حتی نیازی به مجوز ندارد، با خیال راحت این ذائقه‌سازی را پیش خواهد برد و پروبال خواهد داد. از یک سو مخاطب را به فرمتی که هم هزینه تولید پایینی دارد و هم کاربر را از رقبای شبکه اجتماعی پس می‌گیرد، عادت می‌دهد و سودش را می‌برد و از سوی دیگر و بدبینانه اینکه فرهنگ سوزی خواهد کرد!
🔺به بیان ساده‌تر، فیلیمو بدون نظارت و با بهره‌گیری از خلأ قانونی، آرام آرام استانداردهای کیفی مخاطب را پایین می‌آورد و با تأثیر عمیق‌تری روی سلیقه نسل جدید مسیر کسب درآمدش را آسانتر می‌کند.
