نرجس احمدی
🔸احترام برومند در صفحه‌اش نوشته:
🔹توی زندگی
روزهایی هست که باید برگردی اما نمیدونی با چه بهانه‌ای، انگار همه اتفاقات بد و فجایعی که رخ داده تقصیر تو بوده و حالا باید تقاص پس بدهی، حال من همینطوره
🔹از وقتی اینترنت به ما ارزانی شده و تونستیم با هم ارتباط برقرار کنیم دارم فکر میکنم چی بگم، چی بنویسم که عمق غم و سوگ و داغ دلم رو برسونه، هنوز کمرم از داغ جوانان وطنم راست نشده بود که جنگ شد غم از دست رفتن هموطنان بیگناهم در جنگ با حادثه هولناک شهادت ۱۶۸ دانش آموز معصوم و بیگناه مدرسه میناب به اوج رسید
آیا من همان آدم قبل از هجدهم و نوزدهم دیماه همان آدم قبل از جنگ،چ همان آدم قبل از کشتار بچه‌های معصوم میناب هستم
ما هرگز فراموش نمیکنیم
🔹و اما بهانه غم‌انگیز من برای برگشتن به صفحه‌م این عکس هنرمندانه است که توسط آقای مرتضی آخوندی عکاس ایرانی از مراسم تشییع و تدفین بچه‌های مدرسه میناب گرفته شده و در یک جشنواره بین‌المللی عکاسی در بخش عکاس خبری جایزه اول را دریافت کرده.
✍🏻 تصویر تکان‌دهنده‌ی آماده‌سازی قبور شهدای مدرسه میناب، دل هر انسانی را به درد آورد؛ هم‌وطن و غیرهم‌وطن، مسلمان و غیر مسلمان، اصلاً همین باعث شد بعنوان اولین تصویر خبری تأثیرگذار در کل جهان از یک‌سال گذشته، انتخاب شود.
حال که جایزه‌ای در یک جشنواره بین‌المللی را گرفته، تعدادی از چهره‌ها گویی از خواب بیدار شده و فهمیدند، انسانیت به کنار حداقل از معرفت هنری به دور است بی‌تفاوتی دربرابر آن!
