نرجس احمدی
🔅دارد دوتا ده‌روز می‌گذرد از آغاز حمله‌ی آمریکایی‌صهیونیستی به وطن
دوتا ده‌روز از شهادت رهبر انقلاب
دوتا ده‌روز از شهادت کودکان مدرسه‌ی میناب
حمله به مدارس، بیمارستان‌ها، ناو دریایی، زیرساخت‌ها، خانه‌های مسکونی و…
شهدای از کودک سه‌چهار روزه تا پیرمرد هشتاد نود ساله
حتی جنین‌هایی که هرگز روی دنیا و آغوش مادر را ندیدند
🔅از سنگ صدا درآمد، از غرب و شرق عالم، آزادگان در اعتراض به آمریکا و اسرائیل فریاد زدند اما هنوز بعد از گذشت دوتا ده‌روز از آغاز جنگ رمضان، سلبریتیِ ما، آن سلبریتیِ مدعی مردمی بودن، آن سلبریتیِ همیشه معترض و همیشه کنشگر اجتماعی بودن، آن سلبریتیِ هشتگ نه‌به‌اعدام که تاب مرگ یک مجرم و جنایتکار را هم نداشت! چنان لال‌مرگی گرفته که انگار نه انگار این‌همه هم‌وطنِ بیگناهش یکی‌یکی شهید می‌شوند!
🔅عذرخواهم این رجاله‌ها و لکاته‌های هنری را هم‌وطن می‌نامم، این‌جماعتی که پاسپورت‌شان را سفت چسبیدند، دنبال‌کنندگان بی‌وطن‌شان را سفت چسبیدند و عزتی که از قاب تلویزیون و پرده‌های سینمای ایرانِ انقلاب اسلامی بدست آوردند را رها کردند!
🔅این روزها می‌گذرند، ایران مقتدر، پیروز جنگ خواهد بود و داغ صبحِ فردای براندازی را بر جگرتان خواهد گذاشت و بدانید آن‌روزی که به دنیای مجازی‌تان برگشتید و طلبکارِ دسترسی نداشتن به صفحه اینستاگرام‌تان بودید و ژست همدردی گرفتید، همین مردم کفِ خیابان برای نبودن و نیامدن‌تان میان سیل جمعیت، برای پیامی که ندادید، پشت‌ِدست به آن دهانِ طلبکارتان می‌زنند!
