نرجس احمدی
🔹از دو حالت خارج نیست خانم فقیهه سلطانی؛ یا شما دارید کارما پس می‌دهید یا آن جماعتی که به تورشان خوردید کارمای آن روزهای‌شان را پس می‌دهند!
🔹اما هرچه عمیق‌تر به آن فکر می‌کنیم بیشتر یقین می‌کنیم میان این‌همه همدلی و زیبایی و برادری آن‌که فقط زباله می‌بیند، خود مزبله است!
🔹بهتر است از این به‌بعد یا اول دهان‌تان را آب بکشید و بعد درباره همه‌مان حرف بزنید؛ یا همان اول کاری حساب خود و هم‌پاله‌های‌تان را از ملت شریف ایران، از این ملت مبعوث شده سوا کنید.
🔹پس
تا وقتی
هم‌نوع‌مان
هم‌وطنمان
و همسایه‌مان
برایمان مهم است
پنجاه شبانه‌روز است؛ از دورترین نقطه‌ی کشور، خواهران و برادران جهادی‌مان می‌آیند تا خانه‌های آسیب دیده از حملات دشمن را جاروب کنند، شیشه شکسته‌هایش را به‌رایگان تعویض کنند، در و دیوارش را تعمیر کنند و…
از دورافتاده‌ترین روستاها برای مدافعان وطن، لقمه و بسته خوراکی آماده می‌کنند.
مأمور هلال‌احمر، آتش‌نشانی، شهرداری، کادر درمان، جهادی و… شب و روز خواب ندارند برای نجات جان و روح هم‌وطن.
خیابان‌های شهرها و روستاهای سراسر کشور از هم‌وطنِ پرچم به‌دستِ مدافعِ وطن و هم‌وطن خالی نمی‌شود.
و بی‌شمار مصداق دیگر
ما تا ابد برنده‌ایم!
🔹و امثال شما جامانده و بازنده!
