نرجس احمدی
اِد شیرِن (Edward Christopher Sheeran) خواننده و آهنگساز انگلیسی و تیمی بزرگ از خوانندگان و موزیسین‌ها قرار بود مجموعه‌ای از کنسرت‌ها را در ورزشگاه‌های آمریکا برگزار کنند.
مَک‌لِمور (Macklemore) خواننده‌ی رپ محبوب آمریکایی هم در این تیم قرار داشت؛ او در اولین کنسرت، شعار Free Palestine سر می‌دهد که با استقبال و همراهی و تکرارِ گسترده‌ی تماشاچی‌ها مواجه می‌شود.
او در کنسرت اد شیرن در حضور هزاران هوادار، شعار «فلسطین آزاد باد» سر داد و علاوه بر فلسطین، خواستار «صلح و امنیت» برای کشورهایی از جمله ایران، کوبا، لبنان، کونگو، سودان و آمریکا شد و با اشاره به دختر ۱۱ ساله‌اش گفت: «هیچ کودکی نباید صدای بمب را بشنود» و تأکید کرد هر پدر و مادری آرزوی امنیت برای فرزندش را دارد.
حالا نوبت سرمایه‌دارهاست که وسط بیایند، صاحبان اصلیِ آمریکا! میلیاردرها و مالکان استادیوم‌ها، آن‌ها دستور می‌دهند که باید مکلمور از گروه حذف شود تا اجازه‌ی ادامه‌ی کنسرت‌ها در مابقی ورزشگاه‌ها را داشته باشید.
فکر می‌کنید واکنش اِد شیرن چه بود؟
در مصاحبه‌ای اعلام می‌کند:«من طرف هیچ‌کس نیستم» و بعد مکلمور را از گروه خوانندگان حذف می‌کند!
داستان ولی اینجا تمام نمی‌شود؛
مردم آمریکا شروع می‌کنند به لغو کردن بلیط‌هایی که خریده بودند و اِد شیرن را تحریم می‌کنند، دنبال‌کننده‌های صفحات اجتماعی اد شیرن در فضای مجازی به شدت ریزش و ورزشگاه‌ها خالی می‌مانند.
از طرف دیگر شروع می‌کنند به مفتضح کردن او؛ چطور؟
فیلمی از او را که در جریان جنگ اکراین با روسیه، با اکراین همدردی کرده و یک کنسرت برگزار و درآمد ۱۶ میلیون دلاری‌اش را به اکراین داده! را منتشر کردند و ادعای دروغش درباره این که طرف کسی را نمی‌گیرد نشان می‌دهند.
اِد شیرن گفته بود مکلمور در موقعیت دشواری قرار گرفته و به او گفته که عبارت «فلسطین را آزاد کنید» و نمایش پرچم فلسطین برای برخی افراد ناخوشایند بوده است.
مکلمور هم در پاسخ گفت: «اگر آن کلمات برای آن‌ها از کشته شدن هزاران کودک فلسطینی توسط اسرائیل توهین‌آمیزتر است، پس اختلاف اساسی میان من و آن‌ها وجود دارد.»
در نهایت اِد شیرن پس از این اتفاقات، در آخرین کنسرتش گفت که هرگز نمی‌خواست موضع سیاسی بگیرد، اما دیگر نمی‌تواند سکوت کند. او همچنین گفت به اندازه کافی در این‌باره نمی‌داند اما در حال گوش دادن و یادگیری است.
او گفت:
«آنچه در غزه اتفاق می‌افتد، فاجعه‌بار و غیرقابل توجیه است. قلب من از حجم ویرانی و کشته شدن کودکان و غیرنظامیان، شکسته است. بی‌عدالتی سیستماتیک در غزه، قابل چشم‌پوشی نیست. دنبال راهی برای کمک به قربانیان هستم»
از طرفی مکلمور از حرکت باز نمی‌ایستد، تصمیم می‌گیرد به‌اتفاق چندتن از همکارانش یک تور اروپا راه بیاندازد، در شهرهای دوبلین، پاریس و لندن؛ بلیت هر سه اجرایی که با نام «فلسطین آزاد» قرار بود برگزار شود در دقایق اولِ فروش تمام شد.
هنرمندانی که او را در این کنسرت همراهی کردند؛
🇮🇪 دوبلین:
Hozier, Kneecap, Beoga, Lina Makoul, Dead Prez, DJ Habibeats
🇫🇷 پاریس:
AURORA, Pomme, Portugal. The Man, Redveil, Tamer Nafar, Zeyne, Siba, Xiuhtezcatl Martinez
🇬🇧 لندن:
Paloma Faith, Nemahsis, VIC MENSA, Shadia Mansour, Aja Monet
او هدف از برگزاری این کنسرت‌ها را ایجاد بستری برای اعلام همبستگی هنرمندان با فلسطین و جمع‌آوری کمک مالی برای سازمان‌های امدادرسان به فلسطینیان اعلام کرد.
هفته گذشته در آخرین شب برگزاری کنسرت‌هایش با چند کودک جانباز فلسطینی دیدار و هدیه‌هایی از آن‌ها دریافت کرد. بچه‌ها قدردان او بودند که صدای مظلومیت‌شان شده.
یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های این تور، حضور هم‌زمان هنرمندان فلسطینی، اروپایی و آمریکایی در کنار فعالان حقوق بشر و چهره‌های سینمایی بود.
شماری از چهره‌های شایسته توجهی که حضوراً یا بصورت پیام ویدئویی در کنسرت او شرکت داشتند از این قرار است:
هوژیر (Hozier): خواننده مشهور ایرلندی.
پالما فیت (Paloma Faith): خواننده سرشناس بریتانیایی.
شادیه منصور (Shadia Mansour): از چهره‌های شناخته‌شده رپ فلسطینی.
نِماحسیس (Nemahsis): خواننده فلسطینی-کانادایی.
جولیان کازابلانکاس: خواننده گروه The Strokes.
سوزان ساراندون: بازیگر برنده اسکار.
خاویر باردم: بازیگر برنده اسکار.
فرانچسکا آلبانزه: گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر سرزمین‌های فلسطینی اشغالی.
کاریکه فن هوتن: بازیگر هلندی.
ویک منسا: رپر آمریکایی.
واکنش مردم دنیا به تور کنسرت Free Palestine مکلمور در اکتبر ۲۰۲۶ بسیار قابل توجه بود. این تور فقط یک رویداد موسیقی نبود؛ بلکه به یکی از بحث‌برانگیزترین و در عین حال تأثیرگذارترین رویدادهای موسیقی و حمایت از فلسطین تبدیل شد؛ یکی از مهم‌ترین واکنش‌ها، استقبال پرشور مخاطبان بود.
کنسرت دوبلین با ظرفیت حدود ۱۳ هزار نفر به‌سرعت به فروش رفت و تماشاگران پرچم‌های فلسطین و چفیه به همراه داشتند، شعار «Free Palestine» در میان اجراها شنیده می‌شد و بسیاری از تماشاگران از حضور هنرمندان در حمایت از فلسطین ابراز خوشحالی کردند.
ایرلند هم یکی از برجسته‌ترین نقاط این تور بود.
حضور هنرمندانی مانند Hozier و Kneecap با استقبال بسیار زیادی روبه‌رو شد.
تماشاگران از هنرمندان به دلیل استفاده از جایگاهشان برای حمایت از فلسطین تمجید کردند و بسیاری از مردم حضور در کنسرت را نوعی اعلام همبستگی با فلسطینیان می‌دانستند؛ فضای کنسرت با پرچم‌های فلسطین و شعارهای حمایتی همراه بود؛ یکی از مهم‌ترین نکات این تور، جنبه انسان‌دوستانه آن بود.
درآمد کنسرت‌ها به سازمان‌های حمایت‌کننده از مردم فلسطین اختصاص یافت؛ از جمله:
Medical Aid for Palestinians
Palestine Children’s Relief Fund
Gaza Soup Kitchen
همچنین مکلمور در پایان تور تأکید کرد که حمایت از آزادی و حقوق فلسطینیان نباید موضوعی ممنوع یا ترسناک تلقی شود.
یکی از مهم‌ترین پیام‌های این تور این بود که موسیقی می‌تواند فراتر از سرگرمی، وسیله‌ای برای بیان همبستگی انسانی باشد.
مَک‌لِمور خواننده‌ای بود که در جای درستِ تاریخ خود را برای همیشه ماندگار کرد.
