نرجس احمدی
بیستمین جشنواره سینما حقیقت درحالی برگزار می‌شود که حقایق بسیاری، حداقل در رابطه با مسئله جنگ باید از دریچه دوربین مستندسازان دیده و به‌نمایش گذاشته شود.
در روزهای پس از جنگ رمضان، هر خیابان در هر شهر و روستای سراسر کشور، داستان‌هایی دارد که نباید در تاریخ گم شود. روایت آن اگر فراموش شود، شاید روزی حقیقت آن ذبح شده و دستکاری شود.
امید که مستندسازان بسیاری کمر همت ببندند و رسالت خود در وادی هنر را به منصه ظهور برسانند. باشد که این فراخوان را مهم‌ترین فراخوان مرتبط در حوزه کاری خود ببینند؛
فراخوان بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران
«سینماحقیقت»
مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی سازمان امور سینمایی و سمعی‌بصری، بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» را در آذرماه ۱۴۰۵ برپا می‌دارد.
در یک سال گذشته، ایران دوبار هدف تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفت؛ تجاوزی که نه‌تنها مرزهای جغرافیایی، بلکه اراده، کرامت و هویت یک تمدن کهن را نشانه رفت. شهادت رهبری انقلاب و برخی مسئولان کشور، کشته و زخمی شدن دهها نفر از هم وطنانمان و آسیب های ناشی از این هجوم، هنرمندان را نیز به تکاپو وا داشته است. سینمای مستند، به‌مثابه شکلی از حقیقت‌گویی سازمان‌یافته، در چنین لحظاتی از تاریخ نه ناظری بی‌طرف، بلکه روایتگری مسئول است. بیستمین دوره «سینماحقیقت» این مسئولیت را به رسمیت می‌شناسد و مقاومت مدنی، انسجام ملی و همدلی بی‌نظیر ایرانیان در برابر سلطه و تجاوز دشمن خارجی را به موضوعی محوری برای روایت و تحلیل بدل می‌کند.
«سینماحقیقت» همواره از زبان‌های تازه، نگاه‌های خلاقانه و تجربه‌های فرم‌شکن استقبال کرده است. این جشنواره بر آن است که سینمای مستند را نه در قالب گزارش‌گری صرف، بلکه به‌مثابه کنشی فرهنگی و پرسشگری اجتماعی بازتعریف کند؛ عرصه‌ای که مستندساز در آن نه فقط ثبت می‌کند، بلکه می‌اندیشد، نقد می‌کند و راهکار می‌جوید.
بیستمین دوره با برگزاری نشست‌های تخصصی با نخبگان، سینماگران و پژوهشگران، واکاوی تأثیر بحران‌های ملی و جهانی بر زبان مستند، و تمرکز ویژه بر نقش تاریخ‌ساز مستندسازان در «جنگ رمضان»، گستره‌ای وسیع‌تر و عمق تحلیلی بیشتری نسبت به ادوار پیشین خواهد داشت.
با امید به ایرانی آزاد، سربلند و پرافتخار، به استقبال بیستمین دوره «سینماحقیقت» می‌رویم.
