🔸لاله مرزبان، جایزه بهترین بازیگر زن بخش «افق‌های» جشنواره ونیز را برای ایفای نقش در فیلم «مراقب» به کارگردانی محسن قرائی دریافت کرد؛ تا بار دیگر ثابت شود جشنواره‌های فیلم خارجی جوایزشان تنها سیاسی‌ست!
🔸تصویر فوق، تنها تصویری از لاله مرزبان بود که میشد آن را با تغییر در تنظیمات رنگ و نورپردازی تا حدی قابل نمایش، منتشر کرد.
و این نخستین جشنواره‌ای بود که زنان بازیگر سینمای ایران با اطمینان از اینکه پس از بازگشت به کشور، فعالیت خود را بیشتر از پیش ادامه خواهند داد؛ بدون داشتن حجاب اسلامی در آن حضور پیدا کردند!
مبارکِ آقای وزیر ارشاد!
تنها سهم ایران از جشنواره ونیز، تحویل بازیگر(بخوانید بازیچه‌ی کشف‌حجاب کرده‌ی) فیلمی که کلاه بر سر قانون کشورش گذاشته بود شد تا دخترک این چند خط را پشت میکروفن تقریر کند:
◽️ لاله مرزبان پس از دریافت جایزه متنی را روخوانی کرد که در بخش‌هایی از آن آمده بود:
▫️دوست دارم یادی کنم از مردم میهنم ایران که زیر سنگین‌ترین فشار ممکن زندگی می‌کنند.
✍🏻 اما نمی‌توانست بگوید این سخت‌ترین فشار ناشی از حمله‌ی جنایتکارترین کشور دنیا به سرزمینش است؛ نه می‌توانست نه وجدان و شرافت گفتنش را داشت!
▫️او جایزه‌اش را به زنان کشورش تقدیم کرد که بیشترین بها را برای کم‌ترین مقدار آزادی دادند.
✍🏻و صرفاً سطح آزادی را به برهنگی تنزل داد، بدون اینکه فهمی از استثمار زن در این نوع آزادی جنسی داشته باشد!
▫️هم‌چنین گفت زنان‌مان امروز بیشتر از همیشه آرزو، شجاعت و امید دارند.
✍🏻و تنها مقصودش پیاده‌روی و موتورسواری زنان بدون حجاب با حداقلی‌ترین سطح پوشش در خیابان‌های شهر و دودکردن سیگار در کافه‌ها به امید هرچه برهنه‌تر شدن بود!
▫️و در آخر گفت معتقدم یک روزی رویاها برای مردممون برای ما به واقعیت تبدیل میشه!
✍🏻اما نمی‌داند آن‌چیز خفیف و پستی که از آن به‌عنوان رویا یاد می‌کند را قطعاً به گور خواهد برد!
و خطاب به کارگردان فیلم: مأموریت‌تان انجام شد اما هیچ چیز برای شما ذلت‌بارتر از این نبود که تصویر موهنی که در شب اول جنگ سال گذشته استوری کردید را «هک صفحه شخصی‌تان» نام بردید؛ شما همان‌روز کاخ رویاهای‌تان فرو ریخته بود و شجاعت و امیدتان با پوزه به دیوار خورده بود!
