معصومه عمرانی
🔸خانم بازیگر با حسرت جملهای از عباس معروفی نوشته:
تمام مردم جهان زندگی میکردند و ما، فقط داشتیم زنده میماندیم
🔸خوب است کمی از حصار مجازی که در آن محبوسید فاصله بگیرید تا بتوانید خوب فکر کنید و موضع بگیرید!
پیشنهاد میکنم فقط یک شب در تجمعات و پرچمگردانیها شرکت کنید، قطعا با معنای زندگی آشنا خواهید شد.
🔸با توجه به استوری دیگرتان شاید شما در نقطهای زندگی میکنید که تنها راه ارتباطتان با دنیای پیرامون گوشیِ دستتان است!
وگرنه که همه ما در طول جنگ از حال هم باخبر بودیم، با تلفن و پیامک و در بستر پیامرسانهای داخلی و با رفتن و آمدن و در خیابان و…
🔸خانم بازیگر! ما، اینجا، در ایران، در خیابانها و میدانها امید را زندگی میکنیم.
حضور و همدلیِ مردم مبعوثشده جهانیان را متحیر کرده است.
در کنار هم بودنها، در دستگیری از یکدیگر، در حفظ غیرت و تعصب به وطن حتی زیر فشارها…
ما یکدیگر را داریم و این یعنی خود زندگی، یعنی ته امید.