معصومه عمرانی
🔸۱۸ و ۱۹ دی ایرانِ عزیز درگیر یک جنگ تمام عیار بود؛ با حضور میلیونی مردم در راهپیمایی ۲۲ دی جنگ در بستر میدان به اتمام رسید، اما جنگ رسانه‌ای نه‌تنها به اتمام نرسیده بلکه هر لحظه به آتش آن افزوده می‌شود؛ دشمن بی‌وقفه حمله می‌کند و تلفات می‌گیرد.
🔸جبهه خودی بدون امکانات و تسلیحات، با حداقلی‌ترین زیرساخت و تجربه در برابر کل دنیا ایستاده است؛ شرایطی که جنگ تحمیلی ۸ساله را برایم تداعی می‌کند، آنچه موجب پیروزی ایران در آن جنگ تمام عیار بود سلاح ایمان و اخلاص رزمندگان و اتکای آن‌ها به فرامین امام خمینی و دلگرمی به آینده‌ی انقلاب بود.
از همان بحبوحه‌ی جنگ افرادی چون شهید ستاری و شهید تهرانی‌مقدم تلاش برای رسیدن به قله‌های پیشرفت نظامی را آغاز کردند و راهی که بنا نهادند ادامه یافت تا به این نقطه از قدرت و اقتدار نظامی رسیدیم، نقطه‌ای که شاید در شروع کار حتی هم‌رزمان‌شان هم آن را تصور نمی‌کردند.
🔺باید باور کنیم در شرایط فعلی تنها ایستادن و دفاع کردن نمی‌تواند برایمان پیروزی به ارمغان آورد، حتی حمله کردن و استدلال و تهیه مستند و نمایشِ وحشی‌گری‌ها و طرح سوال از تروریست‌های رسانه‌ای و دنباله‌روهاشان هم نمی‌تواند راه حل باشد، چرا که الگوریتم‌های حاکم بر رسانه‌های جهان به‌گونه‌ای طراحی شده که کمتر اجازه شنیده شدن این حرف‌ها به اقشار، تفکرات و ایده‌های متفاوت را می‌دهد.
🔺در چنین شرایطی بهترین و شاید تنها راه حل، قدرتمند شدن و ایستادن در مرز دانش و کیفیت اینترنت ملی و صیانت از فضای مجازی‌ست، نه در حرف و با تشریفات، بلکه در عمل و واقعیت.
❗️ما همان‌قدر به اینترنت داخلیِ قدرتمند نیاز داریم که به سجیل و شاهد.
صیانت از فضای مجازی همان اندازه برایمان مهم است که خرمشهر و هایپر سونیک.
قطعا اگر زیرساخت‌های لازم برای رساندن حرف حق و حساب به گوش ملت را در سریع‌ترین زمان ممکن فراهم نکنیم دشمن همچنان اذهان پاک را بمباران خواهد کرد و قربانی خواهد گرفت.
🔸اگر بستر اینترنت ملی برای کسب و کار و جستجو و خرید بلیت و امور بانکی و اداری و سایر امور روزمره به قدر کفایت مناسب باشد می‌توان کمی فضا را آرام کرد تا کلام حق به گوش‌های اهل آن برسد و آنان که باید راه یابند.
آنان که مغرض و دشمن‌اند هم تکلیف‌شان با مردم مشخص شود.
