چند روزیست از اختتامیه دوازدهمین جشنواره بینالمللی پویانمایی کشور سپری شده است اما در هیچ یک از رسانهها خبری از گزارشهای کارشناسی تحلیلی و محتوایی از آثار نیست و متاسفانه رسانهها تنها به انتشار ساده اخباری که جشنواره منتشر میکند اکتفا کردند.
راهکار برونرفت این جشنواره مهم از وضعیت فعلی و پیشرفت آن؛ بررسی و تحلیل آثار و مسایل پیرامونی آن از قبیل داوران، مراکز حمایت و تولید کننده آثار، کیفیت اجرای جشنواره و مدیریت و…است و نشر صرف اخبار در حد رویدادها کمکی به ارتقای آن نخواهد کرد.
در جشنوارهها از جمله جشنواره پویانمایی، آثار برگزیده و دریافت کننده جایزه، برای سایر هنرمندان و جوانان فعال در این عرصه الگویی پیش روی آنان برای موفقیت و دیده شدن است و مسئولان محترم «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» و «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» و…به عنوان مراکز مهم و فعال در بخش پویانمایی بر این موضوع واقف هستند.
بسیار بعید است مسئولان و داوران جشنواره از فضای حاکم بر متن و پیام تعدادی از آثار جشنواره و بهویژه برندگان جوایز اصلی بیاطلاع باشند و تنها با اتکا به تکنیکِ پونماییهای «کلاغ» و «خرچنگ» و «جسم خاکستری» و ….این آثار را برگزیده باشند که صحت و عدم صحت این فرضیه هر یک مرثیهای مجزا دارد! راهکار این دو معضل آموزش و کسب سواد رسانه مدیران و مسئولان و در صورت اطلاع و آگاهی از درونمایه رویداد؛ تذکر و تجدید نظر در عرصه مدیریتی است.
نیاز جدی وجود دارد که مدیران، تصمیمگیران، منتقدین و کارشناسان فرهنگ و هنر درباره برآیند جشنواره و با نگاه نقادانه به بحث و بررسی بنشینند تا به دیدگاه درستی نسبت به مسیر طی شده و وضعیت حال پویانمایی کشور برسند. کما این که در برخی جلسات نقد آثار در جشنواره دوازدهم دونفر از منتقدان به درستی به چند آسیب در کلیت آثار اشاره کردند.
