🔸سریال تلویزیونی «کوه دل(Gönül Dağı)» محصول شبکه دولتی تی‌آرتی است که از سال ۲۰۲۰ پخش آن آغاز شده و تاکنون در قالب شش فصل و بیش از ۲۲٠ قسمت روی آنتن رفته است. این مجموعه به دلیل استقبال گسترده مخاطبان، در شمار سریال‌های پرقسمت و پربیننده تلویزیون ترکیه قرار گرفته و فصل هفتم آن نیز تمدید شده است.
🔸مجموعه تلویزیونی «کوه دل» یک درام خانوادگی با رگه‌هایی از طنز و لحظات احساسی است که داستان آن در شهر خیالی «گِدِلی» در دل دشت‌های کم‌بارش آناتولی مرکزی روایت می‌شود. فضای روستایی و ساده این منطقه و فاصله آن از شهرهای بزرگ، بخش مهمی از حال‌وهوای سریال را شکل می‌دهد.
🔸محور اصلی داستان درباره سه پسرعمو به نام‌های تانر، ویسل و رمضان است؛ جوانانی که برخلاف بسیاری از هم‌نسلان خود، تصمیم می‌گیرند زادگاهشان را ترک نکنند و در همان شهر کوچک بمانند. آن‌ها تلاش می‌کنند با کار و ابتکار، شرایط زندگی را در شهر خود بهبود دهند و سهمی در پیشرفت آن داشته باشند.
🔸 در طول سریال، این سه پسرعمو با وجود مشکلات اقتصادی و کمبود امکانات، یک کارگاه تولیدی راه‌اندازی می‌کنند. بسیاری از ایده‌ها و ابزارهایی که در این کارگاه ساخته می‌شود حاصل اختراعات و ابتکارهای تانر است. این فعالیت‌ها به‌تدریج به منبع درآمدی برای آن‌ها تبدیل شده و حتی زمینه صادرات برخی محصولات به خارج از کشور را نیز فراهم می‌کند. همین مسیر تلاش و پیشرفت، یکی از محورهای امیدبخش داستان به شمار می‌رود.
🔸 از نظر محتوایی، سریال توجه ویژه‌ای به روابط خانوادگی و پیوندهای خویشاوندی دارد. احترام به بزرگ‌ترها، حمایت اعضای خانواده از یکدیگر، اهمیت ازدواج و تشکیل خانواده و نیز تأکید بر فرزندآوری از جمله مضامینی است که بارها در روایت داستان دیده می‌شود، این ویژگی‌ها باعث شده «کوه دل» در مقایسه با بسیاری از سریال‌های معاصر ترکیه، فضای خانوادگی‌تر و سنتی‌تری داشته باشد.
🔸البته در کنار این نکات مثبت، برخی صحنه‌ها و رفتارها نیز در سریال دیده می‌شود که با معیارهای فرهنگی و فقهی جامعه شیعه سازگار نیست؛ برای نمونه در برخی قسمت‌ها مراسم جشن و شادی با رقص‌های مختلط زن و مرد یا آوازخوانی زنان در جمع برگزار می‌شود و همچنین در روابط همسران گاهی شوخی‌های بدنی و تماس‌های فیزیکی دیده می‌شود.
این موارد بیشتر بازتابی از فضای فرهنگی جامعه ترکیه و نگاه فقهی اهل سنت در این کشور است.
🔸با وجود این ملاحظات، «کوه دل» را می‌توان از نمونه‌های قابل توجه سریال‌های تلویزیونی ترکیه دانست که توانسته با تمرکز بر زندگی مردم یک شهر کوچک، تصویری نسبتاً واقعی از دغدغه‌ها، تلاش‌ها و روابط خانوادگی در آن جامعه ارائه دهد. تماشای چنین آثاری تا حدی می‌تواند به شناخت بهتر فضای اجتماعی و فرهنگی مردم ترکیه نیز کمک کند.
🔔 در مقابل، در تلویزیون ایران آثار چندانی با محوریت امیدآفرینی، تلاش جوانان، اشتغال، ازدواج و تشکیل خانواده ساخته نشده است.
از میان نمونه‌های معدود می‌توان به مجموعه‌هایی مانند «بچه مهندس» و «از سرنوشت» اشاره کرد.
با این حال این آثار نیز بیشتر در فضای جدی روایت شده‌اند و کمتر از ظرفیت طنز در کنار درام استفاده کرده‌اند.
به نظر می‌رسد تلویزیون ایران برای جذب مخاطب جوان، نیازمند تولید سریال‌های چندفصلی و پرقسمتی است که با زبانی جذاب‌تر و حتی با بهره‌گیری از طنز، به موضوعاتی مانند اشتغال جوانان، ازدواج، امید به آینده و فرزندآوری بپردازد.
